ΨΙΘΥΡΟΙ ΣΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ……… .του ΠΕΤΡΟ Β. ΚΟΥΡΤΗ

Μαζί σου ξάπλωσα ψες
Χωρίς να κλείσω μάτι
Το δίλημμα φοβήθηκα
Μη σε χάσω
Μη στερηθώ
Τους ψιθύρους
Της ψυχής σου
Το νανούρισμα...
Μέσα στη σιγαλιά.

Και σκεπαστήκαμε
Με το τίποτα
Με το αόρατο σεντόνι
Των ματιών μου
Κλείνοντας τα βλέφαρά μας
Ώρες ολόκληρες
Ξέγνοιαστοι στο κρεβάτι
του έρωτα
Που έκαιγε την ψυχή μου
Η φλόγα της δικής σου
Σκιάς
Όταν μου ψιθύριζες
Μέσα στην αγκαλιά
Της άνοιξης
Με κείνη την θεϊκή μελωδία
Που με σκλάβωσε
Όπως οι σειρήνες τον Οδυσσέα
Ενώ η ψυχή μου σπαρταρούσε
Μη τυχόν μας φύγει το πέπλο
Του κρυφού ερωτά μας
Μέσα στη νύχτα
Των κλεισμένων ματιών μου
Στο κρεβάτι του έρωτα
Μη και σε χάσω
Άγγελε μου
Και σ’ έχασα
Δυστυχώς
Όταν δημοσίευσα το ποίημα
Αυτό που διαβάζεις
Στη δική σου σελίδα
Τότε που μου άνοιξες
Τα βλέφαρα του πόνου.

Παραπόταμος:
28. 06. 1988ΑΓΙΑΝΤΡΙΑΣ Β. ΗΠΕΙΡΟΥ