...............................Του ΠΕΤΡΟ Β. ΚΟΥΡΤΗ

Η ΚΑΜΠΑΝΑ ΧΤΥΠΑΕΙ
........ΠΕΝΘΙΜΑ…

Πάνω στο βράχο σου κάθομαι
Παλιόκαστρο
Και αγναντεύω
Ώρες ολόκληρες στη μοναξιά
Σαν αετός που ζητάει τη λεία του....
Εδώ
Στα δυσπρόσιτα ερείπια
της Μαιανδρίας.

Θεόρατοι βράχοι γύρω μου
Και τρεις βαλανιδιές
Σαν μάρτυρες της ερημιάς
Στου χωριού μου τις πρώην ομορφιές.

Και ο νους μου τρέχει
Τρέχει στο χώρο και στο χρόνο
Όχι στο μακρινό
Για ανθρώπους ψάχνω
Να βρω
Απλούς
Μα δυστυχώς
Κανένας απ’ αυτούς
Και περπατώ
Περπατώ πάνω σε σένα Καστρί
Και αγναντεύω
Στα Δημητριακά, στην Αραβουνά
Στ’ Αμπέλια, στο Κουλουράτι
Στην «Απελπισία» αγναντεύω.

Και περπατώ
Περπατώ μοναχός μέσα στην
ερημιά….Με τα υπέρβαρα πόδια μου
Σαν να προσπαθούν και αυτά να μου κρύψουν
την ερημιά
Να μου αναμοχλεύσουν μέσα μου
Τη γοητεία
Την παλιά
Τη δική σου Αγιαντριά.

Και τώρα,
Οι νεκροί ξαναζωντάνεψαν
Και ανατριχιάζω
Τρέμω σύσσωμα
Σαν βλέπω στους δρόμους
Στους δρόμους της Πατρίδας μου
νεκρούς τους ζωντανούς.

Λες να μην υπάρχουν πλέον ελπίδες;
Ελπίδες Ανάστασης;
Θα βλέπουμε μόνον «ακρίδες;
Εσένα ρωτάω Αγία μου!

Η ψυχή μου λιώνει
Η καρδιά μου σπαρταρά
Αυτό με τρομάζει
Με κατασπαράζει
Παρέα μου, η Αγία Παρασκευή
Με το ψηλό καμπαναριό της.

Δέηση κάνω στο Θεό
Να μου φέρει ένα παλικάρι
Να συνομιλήσω
Λιγάκι
Έναν διάλογο
Μα δυστυχώς
Συνεχίζω το μονόλογο.

Και τότες
Πλησιάζω το καμπαναριό.
Πιάνω τη μακριά αλυσίδα
Τη σκουριασμένη απ’ τη μοναξιά
Και ευθύς ακούστηκαν οι πρώτες
πένθιμες νότες
Νότες πένθιμες μέσα στην ερημιά
Τη δική σου Α Γ Ι Α Ν Τ Ρ Ε Ι Α
Αυτές που ξύπνησαν κάποια γριά
Εκεί στο Καρβελάτι
Κι έμεινε σαστισμένη
Δεν το περίμενε η καημένη
Σ’ αυτήν την ερημιά
Αν βρει παρηγοριά.

Και τότες μπαίνω στο χώρο
της εκκλησίας
Ν’ ανάψω ένα κεράκι
Στην εικόνα της ΑΓΙΑΣ
Μένω σαστισμένος
Άφωνος, συγκινημένος.

Ένας ψάλτης με κάτασπρα μαλλιά
Ο Γιώργος
Κι ένας άλλος προσκυνητής
Απ’ την άλλη μεριά
Ο Χαράλαμπος
Με τα χέρια σταυρωμένα
Φρικάζεται τη δέηση του ψάλτη:«ΣΩΣΩΝ ΚΥΡΙΕ ΤΟ ΛΑΟ ΣΟΥ….»και λίγο αργότερα:
«Προσδοκώ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΝΕΚΡΩΝ….»
Εγώ όμως, ξαναχτύπησα την καμπάνα πένθιμα:
Ντανγκ, ντανγκ, ντανγκ…!

Και όμως, αύριο ο ψάλτης
Θα ψάλει το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ…..!
.
ΑΓ. ΑΝΔΡΕΑΣ:
10 Απριλίου 20011.