ΑΓ. ΑΝΔΡΕΑΣ- Βιβλιογραφά

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

του ΒΑΓΓΕΛΗ ΠΑΠΑΧΡΉΣΤΟΥ



"Η ΛΟΥΙΖΑ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΔΕ ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟ ΓΕΛΙΟ"

(του ΠΕΤΡΟ ΚΟΥΡΤΗ)

Μετά το πετυχημένο βιβλίο του " Ο ΑΓ. ΑΝΔΡΕΑΣ - ΑΓ. ΣΑΡΑΝΤΑ" -Η ΜΑΙΑΝΔΡΙΑ ΜΑΣ, ο Πέτρος Κούρτης από τον Αγ. Ανδρέα της περιοχής Θεολόγου, παρουσιάζεται μπροστά στο αναγνωστικό κοινό με ένα άλλο βιβλίο. Ένα βιβλίο, τόσο και αυτό πετυχημένο, τόσο και αυτό ποιοτικό,και αξιόλογο, που το διαβάζεις μονορούφι, που σου αφήνει μια γλυκήτατη γεύση, στη ροή των γεγονότων και μια πίκρα για την τύχη της ηρωίδας που ήρθε σαν αποτέλεσμα μιας στυγνής πίεσης και δικτατορίας, ενός θρυλικού τέρατος που είχε το όνομα κομμουνισμός και που μπροστά του χάνονται όλα τα ιδεώδη, όλες οι ελπίδες του ανθρώπου, ακόμα και ο αγνός έρωτας.

Το να κατορθώσεις να παρουσιάσεις με καλλιτεχνικό τρόπο, σ΄ένα ογκώδες μυθιστόρημα, τα γεγονότα που συνέβησαν σε 13 μέρες σε ένα θερετρο, είναι πολύ δύσκολο. Όχι όμως και ακατόρθωτο. Όταν έχεις μέσα σου γεγονότα που στάζουν μέλι και πίκρα, όταν έχεις αποτυπωμένα πρόσωπα αγνά, λαμπερά, άγγελοζωγραφισμένα, μα που δεν γνώρισαν το γέλιο, σ΄ένα στυγνό δικτατορικό σύστημα, σαν κι αυτό που δοκιμάσαμε στην πλάτη μας, δίνονταν με συνταγή στο φαρμακείο, υπό την επίβλεψη της καταραμένης σιγκουρίμι, τότες μπορείς να δώσεις στον αναγνώστη, αυτά που έχεις μέσα σου. Αυτά που σου αποτυπώθηκαν και δεν μπορείς να τα ξεχάσεις με το τίποτε. Αυτά που στάζουν αληθινά πάθη εγκλοβισμένα μέσα στις τυραγνισμένες ψυχές των αγνών, τίμιων ανθρώπων, μέσα στις νεανικές καρδιές, όπως είναι και αυτή της Λουίζας. Όλα αυτά ο Πέτρος Κούρτης τα είχε.

Δε γνωρίζω γιατί μου άφησε τόσες βαθιές εντυπώσεις το νέο βιβλίο του Πέτρο Κούρτη. Ίσως από τη ροή των γεγονότων. Ίσως από τη ρευστή,καθαρή και λογοτεχνική γλώσσα του. Ίσως από τα μεστά μικρά κεφάλαια, που έλεγαν πολλά. Ίσως από την επιθυμία του, όπως λέει ο ίδιος, να προβάλει τους στεναγμούς και την οργή των συμπατριωτών του Ελληνων Βορειοηπειρωτών, συγχρόνως και τα δάκρυα τόσων και τόσων μαυροφορεμένων μανάδων, στα χρόνια της 45- χρονης ανήκουστης φοβέρας. Ίσως γιατί μέσα στα γεγονότα, έβλεπα κι εγώ τον εαυτόν μου, πλάι στην τύχη της όμορφης και συνάμα άτυχης ηρωίδας.

Πάντως θα έλεγα συγχαρητήρια στον κ. Κούρτη,για το όμορφο βιβλίο που μας χάρισε. Συγχαρητήρια που μπόρεσε να αποκρυσταλοποιήσει ένα σύστημα, με όλες του πτυχές: Την καταπίεση και την βαρβαρότητα. Την εκδίκηση και τη ρουφιανιά. Την απόγνωση και τη μαράζωση. Τις απομονώσεις και τις εξαφανίσεις χωρίς τάφο και όνομα. Για να το γνωρίζουν οι γενιές που έρχονται. Για να μη ξαναδούν πια αυτοί και ο κόσμος όλος μια τέτοια θηριωδία.

Εύγε σου, Πέτρο. Και σε άλλα παρόμοια.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΣ