ΑΓΙΑΝΤΡΙΑΣ : ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΚΟΥΡΤΗ

ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΙ ΜΑΙΑΝΔΡΙΑ

Το χωριό Αγ. Ανδρέας είναι κτισμένο στα Ανατολικά της πόλης των Αγ. Σαράντα, στην περιοχή Θεολόγου. Βρίσκεται ακριβώς στους πρόποδες του βουνού Ίσαυρος που σήμερα ονομάζεται Διβροβούνι. Ένα μέρος του χωριού και συγκεκριμένα η συνοικία Παλιόκαστρο, βρίσκεται χτισμένο πάνω στα ερείπια της αρχαίας Μαιανδρίας. Η αρχαία Μαιανδρία, σύμφωνα με τα στοιχεία που μας αναφέρει στο βιβλίο του «ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ του 1856», τ. Β, σελ. 103-104, ο ιστορικός Παναγιώτης Αραβαντινός, ο οποίος αφού μελέτησε και το έργο του Μελέτιου (18ος αιώνας), τονίζει πως ο σημερινός Αγιαντρειάς βρίσκεται στη θέση των Αλανδριανών που ήταν πόλη πλησίον της αρχαίας Μαιανδρίας. Η Μαιανδρία σαν πόλη, όπως και οι δεκάδες άλλες πόλεις της Χαονίας, είχε γνωρίσει μεγάλη οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη κατά την εποχή στην οποία αναφερόμαστε. Τόσον οι οικονομικές συναλλαγές που ανέπτυξε με τις άλλες πόλεις, όσον και οι αδελφικοί δεσμοί και συμμαχίες που είχε συνάψει με τον Μακεδόνα , Βασιλιά Περσέα κατά των διάφορων εχθρικών επιδρομών, ήταν η αφορή για να γίνει στόχος των Ρωμαίων και προσωπικά του Αιμίλιου Παύλου, με εντολή του οποίου κατεδαφίστηκε ολοσχερώς από τον Ρωμαϊκό Στρατό το έτος 168 π.χ. Η πόλη της Μαιανδρίας βρισκόταν ακριβώς μεταξύ της σημερινής συνοικίας του Αγιαντρειά που ονομάζεται Κλουράτι και αυτής που φέρνει το όνομα Κουρτάτι και κάλυπτε μια έκταση γύρω στα 28 με 45 στρέμματα, ίσως και παραπάνω. Πολλοί από τους Αγιαντρίτες που τα τελευταία χρόνια έχουν οικοδομήσει νεόχτιστα σπίτια σ΄ αυτήν την περιοχή, είναι οι ακούσιοι ανασκαφείς πολλών αρχαίων ευρημάτων του 6ου ή 5ου π.χ. αιώνα. Δυστυχώς όμως, μερικά από αυτά τα αντικείμενα, όπως διάφοροι αμφορείς, δακρυφόρες, πήλινα λυχνάρια, νομίσματα της εποχής του Πύρρου, ένα μικρό αγαλματάκι με σπασμένο το μεγαλύτερο μέρος της κεφαλής κ.α., έπεσαν σε χέρια ανθρώπων με απόλυτη άγνοια σε σχέση με τη βαρυσήμαντη ιστορική τους σημασία και εξαφανίστηκε. Ασφαλώς εδώ αναφερόμαστε σε μερικά ευρήματα που βρέθηκαν τυχαίως και όχι από την αρχαιολογική σκαπάνη.Με όσα γνωρίζω όμως από κάποια επιστημονική συζήτηση μεταξύ του κ. Ζήση Καρβελά, πρώην Εισαγγελέα των Αγ. Σαράντα και Δελβίνου, με κάποιον αρχαιολόγο του Πανεπιστημίου των Τιράνων το έτος 1958 στο Δέλβινο της Β. Ηπείρου, για τις ανασκαφές που πρόκειται να γίνουν στην περιοχή μας, όπως στην Μαιανδρία και Ελίκρανον που βρίσκονταν κοντά στην Ιερά Μονή του Ιωάννη του Θεολόγου και πλησίον της Ζαγορίτσας, οι ανασκαφές αυτές, και ιδιαίτερα στην Μαιανδρία, κατά ένα μεγάλο ποσοστό θα είναι αρκετά δύσκολες, διότι μετά το σεισμό του 356 ή 627 μΧ , ένα μεγάλο μέρος της Μαιανδρίας σκεπάστηκε από θεόρατους βράχους.

Ο ΑΓΙΑΝΤΡΕΙΑΣ :- Είναι χτισμένο σε μια ορεινή περιοχή. Η συνολική έκταση του χωριού μας, από ανατολή σε δύση και από βορρά σε νότο, είναι κατά προσέγγιση γύρω στα 7.270 στρέμματα.[1] Όντας κατάφυτος από αιωνόβια ελαιόδεντρα και από διάφορα άλλα οπωροφόρα, δίνει την εντύπωση στον επισκέπτη πως βρίσκεται μέσα σε μιαν υπέροχη όαση.

Και που τη σκεπτόμαστε αυτήν την υπέροχη ομορφιά του χωριού μας εμείς οι ταξιδεμένοι Αγιαντρίτες, νιώθουμε στην ψυχή μας όχι μονάχα μια δικαιολογημένη περηφάνια αλλά και κάτι το περίεργο που μας τονώνει, μας ανδρειώνει αλλά και μας επωμίζει με κάποιες ευθύνες για τη μελλοντική του πορεία. Αγναντεύοντας πάνω από το βράχο του Παλιόκαστρου, το ανθρώπινο μάτι μένει κατάπληκτο σαν προβάλλουν μπροστά του τα καταπράσινα Δημητράκια, το ηλιόλουστο Προσήλιο, η ωραία Αμπολιάνα, η κατάφυτη με ελαιόδεντρα τα τελευταία χρόνια, γραφικότατη Ζαγορίτσα και μέσα στο βάθος η όμορφη Αραβουνά με τους πολλούς βοσκότοπους και με τα φημισμένα νταμάρια στα οποία γίνεται η εξόρυξη μιας πολύτιμης πέτρας. Μ΄ αυτό το είδος πέτρας εκτός των άλλων έχουν στρωθεί τα πεζοδρόμια της πόλης των Αγ. Σαράντα και πολλά νεόχτιστα χτίρια αυτής της πόλης.