ΑΓΙΑΝΤΡΙΑΣ ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ

ΑΓΙΑΝΤΡΙΑΣ Β. ΗΠΕΙΡΟΣ

2011-06-25T10:42:00.000-07:00

Του ΣΠΥΡΟ ΧΡΗΣΤΟΥ

ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΠΕΤΡΟ Β. ΚΟΥΡΤΗ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΔΕΙΓΜΑ ΓΡΑΦΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΑΣΙΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΏΝ ΜΑΣ.

Το βιβλίο με τίτλο « ΤΟ ΜΑΤΩΜΕΝΟ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ», του συγγραφέα Πέτρο Β. Κούρτη, είναι μια προσέγγιση της ιστορικής πραγματικότητας, όπου τα γεγονότα διαδραματίζονται στο πλαίσιο της έντασης και της βαρύτητας της εποχής όπως διεξήχθησαν. Κουβαλούν το ειδικό βάρος, μέσα από την περιγραφή, την κατάταξή τους, ταυτίζοντας δια μέσου χρωματισμών την έλξη της λέξης, των γεγονότων, των προσώπων, των εξελίξεων. Η γεωγραφία του πεζογραφικού εγχειρήματος, ο χωροχρόνος όπου λαμβάνουν δράση γεγονότα, πρόσωπα, ήρωες, κινούνται σαν σκιές στη μουντή πρόσοψη της εποχής. Η περιγραφική πυκνότητα, η έκρηξη της δράσης στο ατόφιο σκηνικό της εθνικής ιδέας, δίνουν με ειλικρινή διάθεση τον τρόπο ανάγνωσης της άλλης πλευράς, της απέναντι όχθης της ιστορίας. Χώρος όπου διαδραματίζονται τα τραγικά συμβάντα, όπως τον ιδεάζει, τον ταυτοποιεί ο συγγραφέας, είναι οι χαμένες πατρίδες και οι Έλληνες εκτός συνόρων του εθνικού κράτους. Είναι αυτοί οι οποίοι, αφενός δείχνουν πωρωμένοι σε άκρα εθνικιστικά σύνδρομα, αφετέρου ανοίγουν σελίδες μεγαλοφυΐας, ανθρώπων προικισμένων πολιτιστικά, με πολιτισμικά πιστεύω, το προαιώνιο μεγαλούργημα των Ελλήνων. Οι διάλογοι, οι μονόλογοι, οι περιγραφές, τα ρετρό, οι παραλληλισμοί, οι αναφορές και άλλες προσεγγίσεις σχηματικών εκφραστικών μέσων, αποτελούν τα εφόδια, όπου ο συγγραφέας κ. Πέτρος Κούρτης, στήνει το σκηνικό του δράματος. Οι ατόφιες εκφράσεις στους διαλόγους, είναι αυτές που οριοθετούν τα σύνορα της τοπικής κοινωνίας, τα ιδεώδη των ανθρώπων που αγωνίζονται για υπαρξιακές υποθέσεις, αρθρώνουν οικουμενικά οράματα ανθρώπινης υπόστασης.

Ο τόπος, ο χρόνος της αφήγησης, η γεωγραφία μεταξύ Βορινού Τμήματος της Ηπείρου και Μικράς Ασίας, οι κοινοί εθνικοί αγώνες στους πρόποδες μιας ανάλγητης ιστορικής περιόδου, όπου λαμβάνονταν αποφάσεις για τις τύχες των λαών αναλόγως των συμφερόντων, «το έτσι θέλω», των Μεγάλων Δυνάμεων, ξετυλίγουν το δράμα, δίδουν πτυχές αφοσίωσης, θυσίες συνταρακτικές, πονεμένες, βαθιά ανθρώπινες. Οικογένειες ξεκληρίζονται, αλλάζουν πορεία, πιστεύω, κάτω από την δυσβάστακτη πίεση της κατακτητικής μπότας. Κομματιάζονται στη δίνη της ιστορίας. Θυσιάζονται υπέρ των εθνικών ιδεοληψιών. Σκληρή ιστορική πραγματικότητα! Ολόρθιες ψυχές με μια περίεργη λαχτάρα αντλούν από την λυτρωτική ιδέα. Ιδέα ποθητή και ιδεατή, όπως η προσδοκία επιστροφής στο αρχέτυπο, το αρχέγονο του Ελληνικού οράματος. Οι αναλήψεις, οι αναδρομές, οι βυθίσεις του συγγραφέα στο τοπίο του χωροχρόνου της αρχέγονης Ελλάδας, έρχονται να ενσωματώσουν πόθους, ιδεατά προσέγγισης δικαιοσύνης, πόθους λαών, ανθρώπων οι οποίοι μέσα από τα καθημερινά βιώματα, τα ασήμαντα, τα ταπεινά σαν τα συνδεόμενα δοχεία, επικοινωνούν την ιστορική εθνική τους αλήθεια, το δράμα της.Η αυθεντικότητα της ιστορίας την οποία περιγράφει ο συγγραφέας του βιβλίου, όταν άνθρωποι του τόπου μας, ιστορικώς αναγνωσμένου ως Βόρειος Ήπειρος, Αγιαντρίτες, Διβριώτες, Γιαννιτσάτες, Μαλτσιανίτες , Λεσινιτσιώτες, αγωνίστηκαν στα γεωγραφικά ιστορικά γεγονότα του ελληνισμού στη Μικρά Ασία, στη διάρκεια αυτού του εθνικού δράματος, δεν κουβαλάει, δεν κυοφορεί εθνικισμό ή άλλες κατακτήσεις μεγαλοϊδεατισμού. Τουναντίον προβάλει την οικουμενική διάσταση των γεγονότων. Είναι άνθρωποι οι οποίοι κουβαλούν πόθους, ένα ποτισμένο από δάκρυα μαντίλι, το όνειρο της ωραίας Ασήμως, τον έρωτα, την αγάπη την οποία άφησαν στα πάτρια εδάφη. Ο ενδόμυχος πόθος, σελαγίζει με λυρισμό περιγραφικό στις σελίδες του βιβλίου, αποτελεί τη μπέσα, το δεσμό στο πιστεύω της αγάπης, τη γνήσια κατάθεση ψυχής, την προαιώνια διαθήκη. Σαν μάτωνε ο ήρωας, όταν εξέπνεε εκεί στο μέτωπο του πολέμου, μάτωνε και το δαχτυλίδι, η τραγική μοίρας της ζωής. Το δαχτυλίδι ως σύμβολο, ως κρίκος, εφεύρημα του συγγραφέα, δεν κλείνει κύκλους, μεγαλώνει κύκλους στην ιστορία, ενώνει το πάζλ των γενεών. Ο συγγραφέας, Πέτρος Β. Κούρτης, μετά την έκδοση των βιβλίων του «Ο ΑΓ. ΑΝΔΡΕΑΣ – ΑΓ.ΣΑΡΑΝΤΑ « Η ΜΑΙΑΝΔΡΙΑ ΜΑΣ» και του άλλου που φέρνει τον τίτλο «Η ΛΟΥΙΖΑ… » έρχεται σήμερα στο αναγνωστικό κοινό, μ’ ένα νέο οικοδόμημα, με ορατές εκφραστικές κατακτήσεις, με έναν ιδιαίτερο δυναμισμό, ο οποίος αποτελεί δείγμα γραφής και αποστασιοποίησης από τα τυποποιημένα προϊόντα των καιρών μας. Ο συγγραφέας έχει τη δική του ταυτότητα, το ειδικό του βάρος, γιατί ο τρόπος σκέψης, έκφρασης, βγάζει στην επιφάνεια μνήμες, με λέξεις λιτές, δωρικές, του πέτρινου Ηπειρωτικού ιδιώματος. Γι αυτό μέσα από τα τρομαχτικά γεγονότα που διαδραματίζονται στις σελίδες, η ατόφια, αυθεντική, γλωσσική προσέγγιση, είναι μια ευχάριστη έκπληξη που σου μεγαλώνει την αγωνία ανάγνωσης των γεγονότων στις σελίδες του βιβλίου.

ΣΠΥΡΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

Συγγραφέας & δημοσιογράφος

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΝΘΙΜΟΥ

2011-05-19T05:22:00.000-07:00

Εν Θεσσαλονικη τη 9-η Μαΐου 2011
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΑΝΘΙΜΟΣ

Αξιότιμο Κύριο
Πέτρο Κούρτη

Παγκράτι - Α Θ Η Ν Α

Κύριε Κούρτη, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ.

Θερμά σας ευχαριστούμε για τα καλά σας λόγια και για την αποστολη του βιβλιού σας " Το ματωμένο δαχτυλίδι", που είχετε την ευγενή καλωσύνη να μας αποστείλετε
Σας συγχαίρομε για το έργο σας και για την πρωτοβουλία σας αυτή και ευχόμεθα ο άγιος ΘΕΟΣ να σας χαρίζη υγιεία και δύναμη, και κάθε ευλογία.
Το παραληφθέν βιβλίο κατεχωρίσθη στη βιβλιοθήκη της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης.

Με ευχές και τιμή
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΣ

2011-04-28T03:35:00.000-07:00

ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

Αγαπητέ κ. ΚούρτηΗ επιστολή σας και το βιβλίο σας «ΤΟ ΜΑΤΩΜΕΝΟ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ», με συγκίνησαν πραγματικά.
Σας ευχαριστώ θερμά.
Αντλώ δύναμη από την κοινή μας αγάπη στη Β. Ήπειρο.

ΧΡΙΣΤΌΣ ΑΝΕΣΤΗ

Αντώνης Σαμαράς

2011-03-25T01:10:00.000-07:00

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΨΩΜΙΑΔΗΣ

ΠΕΡΙΦΕΡΙΑΡΧΗΣ ΚΕΝΤΡ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Αγαπητέ κ. Κούρτη
Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την ευγενική σας χειρονομία να μου αποστείλετε το βιβλίο σας με τίτλο « ΤΟ ΜΑΤΩΜΕΝΟ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ » και να σας συγχαρώ για την πρωτοβουλία της έκδοσης.
Πρόκειται για ένα πολύ αξιόλογο βιβλίο, που ζωντανεύει την ψυχή και το μεγαλείο του Έλληνα, του Έλληνα που μπορεί να ξεπερνά τις δυσκολίες και να βαδίζει υπερήφανα μπροστά. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου σας, αναδεικνύεται το τοπίο μιας αυθεντικής Ελλάδας, που εκτείνεται πέρα από τα σύνορα και προβάλλει την οικουμενική διάσταση του Ελληνισμού.
Χαίρομαι διότι το βιβλίο σας αποτελεί γνήσια έκφραση του πολιτισμού και της γλώσσας της ιδιαίτερης πατρίδας σας, της Βορείου Ηπείρου, διδάσκοντας στις νεότερες γενιές σημαντικά μαθήματα ελληνικής ιστορίας.
Σας εύχομαι κάθε επιτυχία στο έργο σας.
Πάντα στη διάθεσή σας.

Με εκτίμηση
Ο Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας

Παναγιώτης Χ. Ψωμιάδης

I VAFTISI TOU ALEKSANTROU A. KOURTI

2011-03-14T00:01:00.000-07:00

Στις 16,08.2010, στον Ιερό Ναό της Αγ. Παρασκευής, της κοινότητας Αγίου Ανδρέα, του νομού Αγ. Σαράντα - Β. Ηπείρου, τελέστηκε το ιερό μυστήριο της βαπτίσεως του μικρούλη Αλέξανδρου Κούρτη, γιός του Ανδρέα και της Βιολέτας Κούρτη. Στη τελετή παρεβρέθηκαν τρείς ιερείς, ένας από τους οποίους ήρθε από την Κέρκυρα.

Συμμετείχαν σε αυτήν την τελετή γύρω στα 700 άτομα. Η δημοτική μουσική με το κλαρίνο του Βασίλη Καλκάνη και τα πλούσια εδέσματα που στόλιζαν τα δεκάδες τραπέζια, ηλέκτρισαν τα αισθήματα των νέων και ηλικιωμένων.
Ας ευχηθούμε ολόψυχα στον Νεοφώτιστο Αλεξανδρο, ό,τι το καλύτερο.
ΠΕΤΡΟΣ Β. ΚΟΥΡΤΗΣ

ΤΟ ΜΑΤΩΜΕΝΟ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ

2011-02-04T12:20:00.000-08:00

ΣΤΟ ΠΛΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΠΕΤΡΟ ΚΟΥΡΤΗ, ΜΕ ΤΙΤΛΟ, ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΔΑΚΡΥΑ

ΤΟ ΠΕΡΙΕ΄ΧΟΜΕΝΟ ΑΥΤΟΎ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ, ΕΚΟΛΑΥΤΗΚΕ ΤΟΤΕ, ΌΤΑΝ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΜΕΓΑΛΟΦΩΝΩΣ ΤΟ ΨΕΥΤΙΚΟ "ΑΞΙΟ ΝΕΣΤΙ" ΚΑΙ ΣΙΩΠΗΛΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΤΟ ΤΡΟΠΑΡΙΟ " ΣΩΣΩΝ ΚΥΡΙΕ ΤΟ ΛΑΟ ΣΟΥ"

Τηλέφωνο:- 6937 416103

Το νέο βιβλίο του συγγραφέα Πέτρο Β. Κούρτη, που φέρνει τον τίτλο ΤΟ ΜΑΤΩΜΕΝΟ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ, αποτελεί δείγμα γραφής της αποστασιοποίησης από τα τυποποιημένα πνευματικά πρΟϊόντα των καιρών μας.

Σκληρή η ιστορική πραγματικότητα όπου ολέθριες ψυχές με μια περίεργη λαχτάρα, αντλούν δύναμη από την λυτρωτική ιδέα. Μια ιδέα τόσο ποθητή όσο και ιδεατή, όπως η προσδοκία επιστροφής στο αρχέτυπο, το αρχέγονο του Ελληνικού οράματος......

Μέσα από τα τρομαχτικά γεγονότα που διαδραματίζονται στις σελίδες, η ατόφια , η αυθεντική γλωσσική προσέγγιση, είναι μια ευχάριστη έκπληξη που σου μεγαλώνει την αγωνία ανάγνωσης των γεγονότων στις σελίδες του βιβλίου.

ΣΠΥΡΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

Συγγραφέας & δημοσιογράφος

4 Φλεβάρη 2011

Του ΠΕΤΡΟ ΚΟΥΡΤΗ
Συγγραφέας

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΣΟΥΛΤΑΝΙΚΟ ΦΙΡΜΑΝΙ

Μεγάλες και διαχρονικές είναι οι προσπάθειες που καταβάλλονται από τους εθνικιστές του επίσημου Αλβανικού κράτους, για την τεχνική και βίαιη ομογενοποίηση του πληθυσμού της εν λόγω χώρας.

Πιο συγκεκριμένα, το αλβανικό Συνταγματικό Δικαστήριο, αποφάσισε πρόσφατα ότι η συμπερίληψη του λήμματος «εθνικότητα», στα άρθρα 6/1 και 58 του νόμου 10129 της χρονολογίας 11.05.2009, «Περί Ληξιαρχείων», καθιστά σχετικά άρθρα του, μη συμβατά προς τα άρθρα 19 και 20 του Συντάγματος της Αλβανίας, και ως εκ τούτου καταργούνται.

Άρα εμείς οι Βορειοηπειρώτες και γενικά οι Έλληνες της Β. Ηπείρου, όπου και αν βρίσκονται, όπου και δραστηριοποιούνται στο χώρο της Αλβανίας, δεν μπορούν να δηλώσουν ή και να προβάλλουν την πραγματική τους ταυτότητά. Δεν δύνανται να προβάλλουν πως ιστορικά, εθνικά, πολιτιστικά και θρησκευτικά, ανήκουν σ΄ ένα κομμάτι μιας συγκεκριμένης εθνικής κοινότητας. Σε όλα τα πιστοποιητικά που θα εκδίδονται από τα ληξιαρχεία, κατόπιν αιτήματος του ενδιαφερομένου, δεν θα εμφαίνεται το λήμμα «εθνικότητα».

Φαινομενικά κάποιος αδαής, χωρίς διορατικό ορίζοντα, το μέτρο αυτό θα το προσλάβει ως μια πράξη άνευ σημασίας. Ο καθένας μας ας σκεφτεί τα επακόλουθα που σύντομα θα προκύψουν. Και δυστυχώς δεν είναι λίγα με το πιο βασικό να παρατήσουμε τις πατρογονικές μας εστίες, εάν δεν θέλουμε να ζήσουμε «ως αλβανοί», αίτημα το οποίο προβλήθηκε σε όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, καθαρά και ξάστερα από τον αντιπρόεδρο του Ανωτάτου Συμβουλίου Δικαιοσύνης.

Οι αλβανοί δικαστές, ίσως να έχουν ακολουθήσει τη λανθασμένη παταγωδώς ταχτική και λογική της Ελληνικής Αρχής για την δήθεν προστασία των προσωπικών δεδομένων επί κυβέρνησης Σημίτη, το 2000, με την περίφημη απαγόρευση της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες. Μια λογική που θα την αποκαλούσα εχθρική και καθόλου λογική σε σχέση με τα εθνικά συμφέροντα του κάθε έθνους και ιδιαιτέρως όταν οι άλλοι βάζουν «σφραγίδες» σε κείνα που εμείς σβήνουμε.

Ακόμα πιο τραγική, η περίπτωση των πολυβασανισμένων Βορειοηπειρωτών που απ΄ εδώ και στο εξής, όπως τόνισε ο αντιπρόεδρος του Ανωτάτου Συμβουλίου Δικαιοσύνης της Αλβανίας, Κρεσνίκ Σπαχίου, « Από σήμερα και στο εξής, όποιος ζήσει στην Αλβανία, θα πρέπει να ζήσει ως Αλβανός» και εννοούσε φυσικά όλες τις μειονότητες που ζούνε στη γείτονα χώρα.

Τα δικαιώματα όμως των μειονοτήτων, αν μπορούμε να μιλάμε για δημοκρατία σε μια χώρα που περιμένει την ένταξή της στη μεγάλη Ευρωπαϊκή οικογένεια, δεν τα υπερασπίζεσαι όταν τα κρύβεις, όταν τους στερείς το δικαίωμα να αναφέρουν την ταυτότητά τους, να μιλήσουν τη μητρική τους γλώσσα στους δημόσιους χώρους, όταν τους στερείς το δικαίωμα να μιλήσουν ελεύθερα τη μητρική τους γλώσσα ακόμα και στα λεωφορεία, όπως συνέβηκε συγκεκριμένα τον Αύγουστο του 2011 στους Αγίους Σαράντα με την κυρία Γαρουφαλλιά Διαμάντη, τη στιγμή που μπήκε στο λεωφορείο το οποίο εκτελούσε τη διαδρομή, Άγ. Σαράντα –Λιούσνια. Και όχι βέβαια από τον οδηγό του λεωφορείου, ο οποίος υπήρξε πολύ ευγενικός, αλλά από πρόσωπα που θέλουν να παρουσιάζονται «Ως πιο βασιλικότεροι του Βασιλέως».

Τέτοιου είδους «Σουλτανικά φιρμάνια» από το επίσημο Αλβανικό κράτος, μας ταξιδεύουν σε άλλες μακρινές εποχές, όταν ο ίδιος ο αδερφός Αλβανικός λαός πήρε το δρόμο της προσφυγιάς με τα το θάνατο του Εθνικού τους ήρωα Γεωργίου Καστριώτη στις 17 Ιανουαρίου το 1468, για να γλυτώσει και περισώσει την εθνική του ταυτότητα και αξιοπρέπεια, από την τουρκική κατοχή.

Ασφαλώς που μπροστά του ο κ. Σπαχίου μαζί με την παρέα του, έχουν στρώσει κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο που δυστυχώς είναι διαχρονικό και εξοντωτικό κατά της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας.

Φέρτε στο νου σας το έτος 1934 επί Α. Ζώγκου.

Ας μην ξεχνούμε πως το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος, είναι να διαγράψεις τη μνήμη του, την ιστορία του, τα μνημεία του, τη γλώσσα του.

Ακριβώς αυτό προσπαθούν να διεκπεραιώσουν σήμερα με κάθε μέσο και τρόπο, τα υπολείμματα του αλβανικού εθνικισμού.

Γελιούνται όμως οικτρά.

Πέρασαν σχεδόν 647 χρόνια από τη μεγάλη προσφυγιά και οι Αρμπερέσοι, όπου και αν βρίσκονται, δεν ξέχασαν τις πατρογονικές τους ρίζες. Γι αυτό ας μην τρέφουν ουτοπιστικές δοξασίες.

Ούτε το μίσος, ούτε ο άρρωστος φανατισμός και εξόχως η πλαστογραφημένη ιστορία και γεωγραφία που διδάσκει η Αλβανική Κυβέρνηση στους μαθητές των σχολείων, ούτε και η βίαιη αλλαγή της εθνικότητας, δεν πρόκειται να φέρουν τα ποθητά αποτελέσματα που προσδοκούν. Η κάθε γενιά έχει γράψει τη δική της ιστορία η οποία έχει παγιωθεί εδώ και χιλιάδες χρόνια. Αν κάποιοι δε γράψανε όταν έπρεπε να γράψουν και θυμήθηκαν όψιμα να αποποιηθούν την ιστορία των άλλων, μόνον τον χλευασμό της Παγκόσμιας Επιστημονικής Κοινότητας θα κερδίσουν.

Όσοι σήμερα επιχειρούν να ψαλιδίσουν την ιστορία μας στο όνομα των καλών Ελληνο-Αλβανικών σχέσεων, διαπράττουν ιστορικό έγκλημα. Θέλω να πιστεύω πως θα βρεθούν πεφωτισμένοι και αρμόδιοι επιστημονικοί παράγοντες για την επίλυση των τυχών μικροδιαφορών. Είμαστε δυό γειτονικοί λαοί, με κοινές εθνικές ρίζες που ο ένας αποτελεί προέκταση του άλλου. Η καλύτερη απόδειξη, τα δεκάδες ιστορικά μνημεία στην Αλβανία που όλα τους μιλούν ελληνικά.

Ήρθε η στιγμή για μας τους Βορειοηπειρώτες να αποδείξουμε εάν πράγματι είμαστε άξιοι των προγόνων μας. Με πρωτοπόρο το Κόμμα των Ελλήνων (MEGA), το οποίο βρίσκεται στις πραγματικές επάλξεις του αγώνα, αλλά και των διάφορων Ομοσπονδιών, το έργο των οποίων με τα λύπης μου το λέω, συρρικνώνεται μόνον στην προσωπική τους προβολή, βγάζοντας φωτογραφίες με προέδρους και υφυπουργούς, πρέπει να αλλάξουμε πορεία σκέψης και αγώνα. Απ΄ εδώ και στο εξής απαιτείται αφύπνιση και εθνικό εγερτήριο.

ΠΕΤΡΟΣ ΚΟΥΡΤΗΣ

ΣΤΗΝ ΚΟΠΗ ΤΗΣ ΠΙΤΑΣ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΦΩΝΗ.

2011-02-03T02:37:00.000-08:00

ΣΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ( 2010), ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΓΙΑΝΤΡΙΤΕΣ, ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΑ ΠΛΑΤΑΝΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΑΧΑΤΖΙΟΥ ΣΤΟ ΦΟΙΝΙΚΙ - Β. ΗΠΕΙΡΟΥ.

ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΧΝΑΤΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ

Ο κωδικός 90210 πρέπει να αλλάξει άμεσα χώρα και να αποδοθεί στο ιερό βουνό του Ολύμπου και το Ελληνικό δωδεκάθεο.

Χρήστος Χατζηιωάννου

Ήφαιστος ο κερατάς
τίμιος δουλευταράς αλλά άσχημος. Ο Ήφαιστος έριξε τα δίχτυα του πολλές φορές στις γυναίκες Θεούς αλλά δεν είχε και μεγάλη επιτυχία. Η Ήρα του έκανε προξενιό με την Αφροδίτη την οποία και παντρεύτηκε. Ωραία γυναίκα διάλεξε ο Ήφαιστος. Η Αφροδίτη τον κεράτωνε με τον Άρη και ο Ήφαιστος τους επιασε να το κάνουν στο κρεβάτι του. Τους εξέθεσε στους υπόλοιπους Θεούς αλλά δεν νομίζω να εντυπωσιάστηκε κανένας. Στην συνέχεια προσπάθησε να προσεγγίσει την Αθηνά αλλά εκείνη δεν τον δέχτηκε οπότε αφοσιώθηκε στην τέχνη του.

Εύγε, μπράβο, συγχαρητήρια και όλα τα λόγια τα καλά για την γυναίκα που δώθηκε όσο καμιά άλλη στους άνδρες του Ολύμπου και όχι μόνο. Ήφαιστος, Άρης, Ποσειδώνας, Διόνυσος και Ερμής ήταν μόνο οι θεοί που πέρασαν από το κρεβάτι της και της έκαναν παιδιά. Μόνο που η ίδια η Θεά δεν φέρθηκε και πολύ σωστά στον έρμο τον Ήφαιστο με τον οποίο ήταν παντρεμένη. Βασικά του συμπεριφέρθηκε σαν κλασική προικοθήρας αφού τον είχε να δουλεύει και να της φέρνει κοσμήματα, την στιγμή που εκείνη γλεντούσε όλο τον Όλυμπο.

ΣΤΙΣ 30 . 01. 2011, ΣΥΜΠΛΉΡΩΣΕ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΑΠΌ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΊΔΑΣ ΕΛΕΎΘΕΡΗ ΦΩΝΉ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΚΔΊΔΕΙ Ο κ. ΠΑΎΛΟΣ ΚΟΥΡΤΉΣ ΜΕ ΔΙΕΥΘΥΝΤΉ ΤΟΝ ΚΌΣΤΑ ΝΟΎΣΙΑ

ΣΤΗΝ ΕΠΈΤΕΙΟ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΊΔΑΣ ΟΡΓΑΝΏΘΗΚΕ ΜΙΑ ΔΕΞΊΩΣΗ ΣΤΟ ΚΤΉΜΑ Νικολάου, ΣΤΟ ΚΟΡΩΠΊ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΊΧΑΝ ΤΑ ΜΈΛΗ ΤΙΣ Ε.Κ.Α.Β.Η ΚΑΙ ΔΕΚΆΔΕΣ ΆΛΛΟΙ ΚΑΛΕΣΜΈΝΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΕ ΤΗΝ ΕΚΔΉΛΩΣΗ Ο ΑΝΤΙΠΡΌΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ κ.ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΝΙΌΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΙΑΡΧΗΣ κ.ΚΑΡΑΘΑΝΟΣ .

ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΤΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ Ο ΕΚΔΟΤΗΣ κ. ΠΑΥΛΟΣ ΚΟΥΡΤΗΣ, ΑΡΙΣΤΕΡΑ Ο ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΓΙΑ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ κ ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΟΥΡΤΗΣ.

ΤΟ ΚΑΜΠΑΝΑΡΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΑΝΤΡΙΑ

2010-12-26T04:22:00.000-08:00

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΚΑΜΠΑΝΑΡΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΑΝΤΡΙΑ, ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ Π. ΚΟΥΡΤΗ ΚΑΙ ΧΤΙΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ κ. ΣΤΑΥΡΟ ΖΗΚΟ ΤΟ 2009. ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΘΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΕΙ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΩΡΟΛΟΙ. ΕΧΕΙ ΥΨΟΣ 18 ΜΕΤΡΑ.

ΑΓΙΑΝΤΡΙΤΙΚΟ ΓΑΜΗΛΙΟ ΓΛΕΝΤΙ

2010-12-17T00:28:00.000-08:00

ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΜΑΝΟΥΛΑ

2010-10-02T11:45:00.001-07:00

Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ

2010-10-02T11:38:00.000-07:00

ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΟΥ ΑΡΓΗΣΕ ΝΑ ΕΡΘΕΙ

2010-06-14T07:24:00.000-07:00

ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΓΧΩΡΙΑΝΟΥΣ ΜΟΥ !

ΑΓ. ΑΝΔΡΕΑΣ - ΠΕΤΡΟΣ Β. ΚΟΥΡΤΗΣ
ΠΕΤΡΟΣ Β. ΚΟΥΡΤΗΣ

( εκπαιδευτικός & συγγραφέας )

Γεννήθ ηκε στο Πολύδεντρη Αττικής και βαπτίστηκε από τον αείμνηστο Δημήτρη Τσεβά, Αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου. Στα πρόθυρα της έναρξης του Β-ου Π. Πολέμου, ολόκληρη η οικογένεια επιστρέφει στο Αγιαντριά.Μετά την λήξη του σχολαρχείου στο Θεολόγο των Αγ. Σαράντα, συνεχίζει την Παιδαγωγική Σχολή στην πόλη της Σκόδρας που διακρίθηκε μεταξύ των καλυτέρων κερδίζοντας το πτυχίο του εκπαιδευτικού. Διορίζεται διδάσκαλος σε μερικά χωριά της Εθ. Ελ. Μειονότητας, στους ΑΓ. Σαράντα και συνάμα συνεχίζει ανώτερες σπουδές .Το 1992, εκλέγεται Έπαρχος της επαρχίας Φοινίκης και στη συνέχεια το 1994 μέλος του Γεν. Συμβ. της ΟΜΟΝΟΙΑΣ.Τόσο η ευρύ δραστηριότητα του σαν εκπαιδευτικός, που σχετίζονταν με τα εθνικά θέματα του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, όσον και οι μετέπειτα αγώνες του από την ηγετική καρέκλα του Έπαρχου και της Ομόνοιας, καταστείτε ανεπιθύμητος παράγοντας και επικίνδυνος σωβινιστής για τα όργανα της SIGURIM. Εξ αιτίας αυτών των γεγονότων και πολλών άλλων που για λόγους ευθιξίας δεν θα τα αναφέρω, παύεται από δάσκαλος. Διορίζεται ξανά μετά την παρέμβαση μερικών φίλων του, στελέχη του κρατικού μηχανισμού.Τον Απρίλη του 1994, μετά τη σύλληψη των 5 της Ομόνοιας, περνάει στην Ελλάδα όπου συνεχίζει τον αγώνα του από τη θέση του Γεν. Γραμ. της ΕΝ. ΕΛ. Β. ΗΠ. και γράφοντας διάφορα άρθρα στην εφημερίδα ΛΑΪΚΟ ΒΗΜΑ και το ΣΤΟΧΟ.

Πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας τα δύο του βιβλία : Ο ΑΓ. ΑΝΔΡΕΑΣ -ΑΓ. ΣΑΡΑΝΤΑ - Η ΜΑΙΑΝΔΡΙΑ ΜΑΣ και Η ΛΟΥΪΖΑ - ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΔΕ ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟ ΓΕΛΙΟ. Σύντομα θα κυκλοφορήσει το νέο του βιβλίο που φέρνει τον τίτλο : ΤΟ ΜΑΤΩΜΕΝΟ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ, και συνάμα το άλλο με τίτλο :ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΔΑΚΡΥΑ ( Μυθιστόρημα). Στη συνέχεια ακολουθεί το συγκλονιστικό, με τίτλο :ΟΙ ΔΟΥΛΟΠΑΡΟΙΚΟΙ ΤΟΥ "ΘΕΟΥ."

ΕΡΙΦ. ΜΠΑΡΙΑΜΠΑ

ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΟΥ ΑΡΓΗΣΕ ΝΑ ΕΡΘΕΙ
του
Δρ. Αθανάσιος Ε. Νάτσης

Επίκ. Καθηγητής

ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ
Στην απάντηση αυτή γίνεται λόγος για την μονογραφία του κ. Σ .Σκούρτη «Βούρκος η εθνογραφική θεώρηση», ( «Vurgu veshtrim etnografik»), δημοσιευμένη η μονογραφία αυτή το 1987 σε 1000 αντίτυπα από το τυπογραφείο « Μιχάλ Ντούρι » - Τίρανα.
Θα ήθελα αρχικά να εκφράσω κάποια ένσταση και για τον τίτλο της μονογραφίας αυτής ,όπως: ¨όταν λέμε «Βούρκος» , εννοούμε μια γεωγραφική περιοχή, η οποία αποτελείται από ανθρώπους που κατοικούν αυτή, αν όχι ακριβώς μέσα στα γεωγραφικά όρια του προσδιορισμού, άλλα και την γύρω περιοχή. Γ’ αυτό θα έλεγα ότι η μονογραφία θα ήταν πιο σωστή εάν ο τίτλος ήταν « Οι κάτοικοι γύρω από την πεδιάδα του Βούρκου». Διότι όπως παρατηρείται και ο στόχος της μονογραφίας αυτής είναι να περιγράψει , κατά την άποψη του ο συγγραφέας ,και να προσδιορίσει την εθνική καταγωγή και την εξέλιξη των κατοίκων των χωριών της πεδιάδας αυτής
Στόχοι της μονογραφίας είναι δύο κατά των συγγραφέα : (σελίδα 11 μονογραφίας).
1. Πως θα διαμορφωθούν (trajtohen ) τα εθνογραφικά όρια (σύνορα – kufijte) της περιοχής αυτής, του πληθυσμού που έχει κατοικήσει την περιοχή, οι σχέσεις των αγροτών με τους ιδιοκτήτες της γης, οι κατοικίες και οι λαϊκές ενδυμασίες.
2. Στο δεύτερο μέρος της μονογραφίας αναλύονται οι βαθιές αλλαγές που έχουν συμβεί στα χωριά της περιοχής αυτής στα τελευταία 40 χρόνια εξουσίας του λαού και της «σωστής» πολιτικής που ακολούθησε το Κόμμα Εργασίας Αλβανίας για την σοσιαλιστική μετατροπή του χωριού ( σελ.10 μονογραφία Σ.Σκ.)
3. Ως μεθοδολογία της μονογραφία λέει ο συγγραφέας είχε τη Μαρξιστική –
Λενινιστική, που είναι ,όπως γράφει , πιο επιστημονική μεθοδολογία, διότι διαφορετικά δεν μπορούν να εξηγηθούν όλες αυτές οι αλλαγές. Αυτή είναι η σύσταση που έχει υπόψη του ο συγγραφέας από το έργο του Ε. Χότζα 2/1983 σελ. 7. ( σελ.12.μονογραφεία) .
4. Επίσης ο συγγραφέας αναφέρει (σελ.12 μονογραφίας) ότι πλήρεις μελέτες σε εθνογραφικό επίπεδο για την περιοχή δεν υπήρχαν, αλλά όπως , γράφει πιο κάτω μερικά δεδομένα δεν έλειψαν. Για να ολισθήσει περαιτέρω στην ίδια σελίδα σε μεγάλο ατόπημα , ότι αρχαίοι Έλληνες κα Ρωμαίοι δίνουν σύντομες πληροφορίες για την « ιλλυρική» φυλή των Χαόνων, όπου υπαγόταν και η περιοχή αυτή.( Εδώ προσοχή, γιατί από το σημείο αυτό ξεκινάει το μεγάλο λάθος του συγγραφέα, και που θα αναφερθούμε πιο κάτω εκτενέστερα).
5.Τα στοιχεία που επεξεργάζεται ο συγγραφέας , για την μεσαιωνική περίοδο τα άντλησε από τις καταγραφές της οθωμανικής αυτοκρατορίας 1431,1506,1520,1582-83, και σημαντικά αποτελέσματα για την δημογραφική και οικονομική κατάσταση εξάγει ο ίδιος από τα δεφτέρια τον φόρων, ( και αυτά τα εμπιστεύτηκε πλήρως), ενώ για τα στοιχεία που μας δίνουν για την περιοχή ο Π.Αραβαντινός, Α.Μαμόπουλος, και άλλοι ξένοι περιηγητές, την Ήπειρο , όπως λέει ο συγγραφέας ( σελ. 13 μονογραφίας ) πέρασαν από μια κριτική σύνταξη, διότι, κατά των συγγραφέα είχε αντιληφθεί ο ίδιος (συγγραφέας)σοβινιστικές τάσεις από τους διακεκριμένους αυτούς επιστήμονες.
6. Για την περίοδο μετά την απελευθέρωση, την κύρια πηγή στοιχείων αποτελούσαν τα έγγραφα του Κόμματος και του κ. Ε. Χότζα ( σελ.13 μονογραφίας)
7. Όπως λέει ο συγγραφέας, στοιχεία άντλησε και από διάφορες άλλες πηγές, όπως από τις τοπικές διοικήσεις , από τα σχολεία κ.α. Η χρονική περίοδο που εξετάζει, η μονογραφία είναι εκείνη της περιόδου 1900 – 1980. ( σελ. 13 μονογραφία )
ΙΙ. ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΟΝΟΓΡΑΦΊΑ.
ΓΕΝΙΚΑ
1. Η μονογραφία αποτελείται από έξι κεφάλαια , όπου κατά τη γνώμη μας, το πρώτο αποτελεί το κυριότερο και που στο κεφάλαιο αυτό παρατηρούνται οι μεγαλύτερες διαστρεβλώσεις της πραγματικότητας είτε σκόπιμα (να υπηρετηθεί καλύτερα το καθεστώς, γιατί οι συνθήκες τέτοιες ήταν), είτε από μια επιφανειακή έρευνα του προβλήματος που προσπαθεί ο συγγραφέας να προσεγγίσει .Όπως και να έχει το θέμα και στις δύο περιπτώσεις δεν καταγράφεται αντικειμενικά η πραγματικότητα, δεν χρησιμοποιείται η τεράστια βιβλιογραφία που υπάρχει για την περιοχή αυτή από την αρχαιότητα έως και σήμερα και κατά την γνώμη μου δεν συνιστά ένα επιστημονικό εγχειρίδιο, σοβαρό για χρήση.
2. Ο συγγραφέας αποφεύγει συστηματικά και δεν αναφέρεται σχεδόν πουθενά, ότι η περιοχή του Βούρκου υπάγεται και αποτελεί την καρδιά, της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας, αναγνωρισμένης διεθνώς από τον Ο.Η.Ε και από πολλές συμβάσεις και πρωτοκολλά υπογραμμένα και από τις κυβερνήσεις της Αλβανίας, και που η ιστορία της στο χώρο αυτό είναι πάνω από 4000 χρόνια. Καταλαβαίνω της συνθήκες που εσείς γράψατε την μονογραφία αυτή, και γνωρίζω επίσης την τύχη πολλών διακεκριμένων Αλβανών καθηγητών που δεν συμφώνησαν με το καθεστώς και τα μαθήματα του Ε.Χότζα, όμως να ασχοληθείς με την επιστήμη θα πει να ασχοληθείς με την αλήθεια και όχι στην επιστήμη να υπεισέρχεται η πολιτική με αποτέλεσμα να επηρεαζόμαστε σαν επιστήμονες από πολιτικές κατευθύνσεις. Το αντίθετο θα πρέπει να συμβαίνει, δηλαδή, η πολιτική θα πρέπει να κατευθύνεται από την επιστήμη.
3. Τα συμπεράσματα που βγάζει ο συγγραφέας σε πολλές περιπτώσεις είναι αυθαίρετα και ατεκμηρίωτα μη βασισμένα σε πραγματικά στοιχεία, ειδικά στο πρώτο κεφάλαιο και στην παράγραφο «Πληθυσμός», « Popullsia» που είναι και το φλέγον σημείο. Π.χ. στην σελ.21. ο συγγραφέας γράφει: « Popullsia e sotme qe jeton ne fshatrat e Vurgut eshte e perzier, d.m.th. krahas shqiptareve jetojne edhe pakica kombetare Greke. Ketu nuk eshte fjala per fshatra te tilla si Gjashta ,Blerimas, Metoq, Cuka, S.M.T. ne te cilet popullsia eshte krejtesisht Shqiptare , por edhe per fshatrat etjera te zones , ku ka mjaft Shqiptare.”
Δεν νομίζω ότι υπάρχει μεγαλύτερο ατόπημα (διαστρέβλωση της πραγματικότητας) από αυτό, και εξηγώ. Η Εθνική Ελληνική Μειονότητα της Αλβανίας, κ. συγγραφέα είναι μειονότητα σε σχέση με όλον τον πληθυσμό της Αλβανίας, ενώ στην περιοχή που εσείς αναφέρεστε, στα χωριά του Βούρκο, είναι αμιγής πληθυσμός και σε αυτά έχει διατηρηθεί η ελληνική ακεραιότητα, αυτή έως και σήμερα. Παραδόξως, κ. συγγραφέα ,μιλάτε για χωριά όπως Μετόχι, Τσούκα, Μ.Τ.Σ. πως ολόκληρος ο πληθυσμός είναι αλβανοί. Ως κάτοικος ενός από τα χώρια αυτά σας διαψεύδω κατηγορηματικά, ότι δεν είναι έτσι. Για το Μ.Τ.Σ ( Παραπόταμος), που εσείς αναφέρετε, ουδέποτε ο πληθυσμός του χωριού, αν θέλετε και της επιχείρησης αυτής ήταν στην πλειοψηφία αλβανοί. Με στατιστικές που εσείς αγνοήσατε όταν κάνατε την μελέτη, το 90% του πληθυσμού ήταν ελληνικής καταγωγής. Και είμαστε σε θέση να σας αναφέρουμε ονομαστικά τους κατοίκους αυτούς.. Πρέπει κ. συγγραφέα να τονίσουμε ότι και τότε όπως και σήμερα είχαμε πολύ καλές σχέσεις με τους αλβανούς φίλους μας που μαζί εργαστήκαμε και αντιμετωπίσαμε τις ίδιες δυσκολίες. Με τη μονογραφία αυτή, έτσι όπως τα περιγράφετε μόνο δεινά διαπράττετε και τίποτε άλλο στις σχέσεις αυτές. Γνωρίζω πολύ καλά το χώρο και έχουμε και δικούς μας ανθρώπους που ζούσαν και ζουν στα χωρία Μετόχι , Τσούκα, κ.α. που εσείς αντίθετος παρουσιάζετε με τρόπο αντεπιστημονικό και όλως αντίθετο.
4. Το μεγαλύτερο λάθος της μονογραφίας κ. συγγραφέα είναι στην σελίδα 21 και συγκεκριμένα αναφέρεστε: « Pjesa e popullsise greqishtfoles emban veten te ardhur ne kete pellg. Te moshuarit jane ne gjendje te thone se para sa brezash dhe nga kane ardhur te paret e tyre.Edhe te dhenat dekomentare tregojne se kjo popullsi eshte e mbledhur nga pronare feudal ne kohen e sistemit te cifligut ; ata erdhen si bujq per te punuar tοkat e fushes se Vurgut”.
Για το πρώτο μέρος της δήλωσης αυτής δηλαδή: “ Pjesa epopullsise greqishtfoles emban veten te ardhur ne kete pellg. Te moshuarit jane ne gjendje te thone se para sa brezash dhe nga kane ardhur te paret e tyre.”
κ. Συγγραφέα , εάν καταλαβαίνω καλά, στην ερευνά σας βρήκατε ανθρώπους που μιλούσαν ελληνικά (greqishtefoles) και που θεωρούν (e mban) τον εαυτό τους ως επυλίδες ( ερχόμενοι) στην περιοχή αυτή. Επίσης μερικοί ηλικιωμένοι ήταν σε θέση να σας ομολογήσουν και πότε και από πού ήρθαν οι προγονής τους. Κ. συγγραφέα, μήπως συγχέετε την πραγματικότητα και έχετε υπόψη κατοίκους του χωριού Αγ Γιάννη (Blerimas) που έχουν μια ξεχωριστή ιστορία, διότι δεν αναφέρεστε σε κανένα όνομα και πρόσωπα που να δηλώνουν κάτι τέτοιο. Προσωπικά θεωρώ μια δήλωση τέτοια θράσος, και ειδικά όταν δεν υπάρχουν τεκμηριωμένα και διασταυρωμένα στοιχεία για ένα τέτοιο καίριο θέμα για έναν σημαντικό πληθυσμό. Διαπιστώνω επίσης , ακόμα και σήμερα, την αγανάκτηση και τον θυμό των κατοίκων της περιοχής αυτής για την ύβρη και την υποτίμηση που τους κάνατε.
Για το δεύτερο μέρος της δήλωσης σας: « Edhe te dhenat dοkumentare tregojne se kjo popullsi eshte mbledhur nga pronaret feudal ne kohen esistemit te cifligut ,ata erdhen si bujq per te punuar tokat e fushes se Vurgut».
Πρώτα από όλα κ. συγγραφέα πείτε μας κάποια πηγή (document) που να αναφέρεται όπως υποστηρίζετε, ότι ο πληθυσμός αυτός του Βούρκου είναι έπηλυς και από πού έρχεται στα εδάφη αυτά που τα κατοικεί περίπου 4000 χρόνια. Κ. συγγραφέα το αντίθετο έχει συμβεί δηλαδή οι βόρειοι πληθυσμοί έχουν μετακινηθεί προς το νότο σε μεγάλο βαθμό 3 φορές, τουλάχιστον στην ιστορία, είτε αυτοί ήταν αλβανοί , είτε σλάβοι είτε αν θέλεις και έλληνες από την «Νέα Ήπειρο», όπως ονομαζόταν η μέση Αλβανία Μπορούμε εδώ να δώσουμε πάρα πολλά παραδείγματα , όπως μετα τον θάνατο του Σκεντέρμπεη, στην περίοδο του Αλί πασά και σε άλλες εποχές της ιστορίας, όπως είναι και η τελευταία της δεκαετία του ’90. (που θα την γράψει κάποια φορά κα η ιστορία) Σήμερα στις γύρω χώρες, στην Ελλάδα, στην Ιταλία, στην Γερμανία και αλλού μετανάστεψε ο μισός πληθυσμός της Αλβανίας. +Θα σας παραθέσω εδώ την ομολογία του Γκριγκορι Λ. Αρς.απο το βιβλίο του « Η Αλβανία και η Ήπειρος στα τέλη του ΙΗ’ και στις αρχές του ΙΘ’ αιώνα» και συγκεκριμένα στην σελ.298 γράφει : « Η μεταφορά των Αλβανών χωρικών δεν είχε πάντα των χαρακτήρα της τιμωρίας. Είναι γνωστά πολλά περιστατικά όπου ο Αλή πασάς εγκαθιστούσε Αλβανούς μουσουλμάνους από την ενδοχώρα της νότιας Αλβανίας σε διάφορες περιοχές που μόλις είχε αρπάξει από τον ντόπιο πληθυσμό .Επίσης τους εγκαθιστούσε σε περιοχές που είχαν στρατηγική σημασία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Πρέβεζα. Όταν περιήλθέ στα χέρια του η Πρέβεζα , πολλοί Έλληνες σκοτώθηκαν υπερασπίζοντας την πόλη και αρκετοί έφυγαν η μεταφέρθηκαν βίαια σε τσιφλίκια του. Στη θέση τους εγκατάστησε Αλβανούς ορεσίβιους μουσουλμάνους , στους οποίους έδωσε τη γη, τα σπίτια και την περιουσία των ντόπιων. Σε διάφορες πηγές αναφέρεται η εγκατάσταση μουσουλμάνων στη Χειμάρα, Δρυμάδες, Σούλι, και σε άλλες περιοχές της Τσαμπουριάς και της Βόνιτσας.». Αυτά τα στοιχεία προκύπτουν από τον Ρώσο ερευνητή, από τα αρχεία της Ακαδημίας και των Ρώσων πρόξενων Π.Μπιτσίλη στην Αλβανία και Χειμάρα, και γενικά από τις εκθέσεις των πρόξενων και άλλων εντεταλμένων της ρωσικής κυβέρνησης στα Βαλκάνια, που είναι πηγές πρώτης τάξεως όπως λέει και ο Αρς, στην σελίδα 17 του ίδιου βιβλίου. Επίσης ,για παράδειγμα , η γη της Νιβίτσας και δύο γειτονικών χωριών (Χειμάρας) μετατράπηκε σε τσιφλίκι του και πολλοί κάτοικοι μεταφέρθηκαν στη Θεσσαλία.( A .Mazon, Documents contes et chanson slaves de l’Albanie du Sud. Παρίσι 1936,σελ.8). Εναντίον αυτών που αντιστέκονταν ο Αλί πασάς έπαιρνε αυστηρά μέτρα . Πάνω από 100 οικογένειες Χειμαριωτών μετέφερε στην ελώδη περιοχή Σαλαώρα (παράλια του Αμβρακικού κόλπου), όπου οι περισσότεροι από αυτούς πέθαναν από τις αρρώστιες. ( Π Αραβαντινός . Χρονογραφία …,τ.2 σελ.145,W.Plomer ,σελ.22).
Επίσης ο Πουκεβίλ σελ.37.στο βιβλίο του «Ταξίδι στην Ελλάδα – Ήπειρο» γράφει: «Τριάντα τρία χωριά σκορπισμένα στην κοιλάδα του Σκαρφίτσα, έκαναν την Αρμπορία μια ευτυχισμένη περιοχή , σχεδόν ίση σε πληθυσμό με το διαμέρισμα της Αδρυϊνουπολης. Υπερήφανοι και ελεύθεροι οι κάτοικοι τους απολάμβαναν ήσυχοι τον ελεύθερον αέρα της πατρικής τους γης. ….Ένας άνδρας γεννημένος στο γειτονικό τους χώρο , ένας Λιάπης από το Τεπελένι , ο Αλή πασάς , είχε ορκιστεί να τους καταστρέψει.Και μόλις ολοκλήρωσε τον αφανισμό του Γαρδικιού οι Ακροκεραυνιώτες της Αρμπορίας έγιναν ο στόχος της νέας εκδίκησης που ήταν φωλιασμένη στο βάθος της καρδιάς του. Οι άνθρωποι αυτοί δεν πρόβαλαν αντίσταση και έτσι ο Αλή πασάς δεν μπορούσε να βρει δικαιολογία για να τους σφάξει. Και όμως εφάρμοσε ένα σατανικό σχέδιο με το οποίο τους αφάνισε ολοκληρωτικά.Τι έκαμε! Με βάση αυτό το σχέδιο ο στρατός του μπήκε στην περιοχή και τον συνάντησα κι εγώ , γράφει ο Πουκεβίλ την στιγμή που περνούσα από εκεί. Τα στρατιωτικά αυτά τμήματα είχαν ξεσηκώσει και μετακινούσαν τους κατοίκους από όλα τα χωριά και χωριαδάκια χωρίς να κάνουν καμιά διάκριση ούτε φύλου ούτε ηλικίας , και αυτό μέσα στη βαρυχειμωνιά του 1815…. Με τον τρόπο αυτό ξεριζώνονται βάναυσα από την γη των πατεράδων τους οι καλλιεργητές της «τα παιδιά της γης». Σέρνονταν μακριά από τις εστίες τους γυναίκες,παρθένες και παιδιά! Και όλη αυτοί μεταφέρονταν στην Αϊδονία , στα βρώμικα και ανθυγιεινά έλη των ορυζώνων της Αχερουσίας. …Τη στιγμή που όλος ο κόσμος ξεριζωνόταν από τα χώματα του και του τάφους των προγόνων του , έβλεπε κανείς να καταφθάνουν ένα μέρος του χριστιανικού πληθυσμού της Πρέβεζας και ολόκληροι πληθυσμοί από τη Θεσσαλία και τη Μακεδονία. Έτσι η Αμπαντία ποτίστηκε από τα δάκρυα των κατοίκων της που τους έδιωχναν από τη γη τους και από τα δάκρυα άλλων ανθρώπων , χριστιανών αυτών ,που τους μετέφεραν εκεί. Και γράφει ο Πουκεβίλ πιο κάτω : Παραβρέθηκα στο συμβούλιο που συγκάλεσε ο Αλή πασάς και παρακολούθησα και τη πειστική επιχειρηματολογία των Γερόντων της Αρμπορίας , που δεν ζητούσαν τίποτα άλλο παρά μόνο να τους κάμει τη χάρη να τους αφήσει να πεθάνουν στην πατρική τους γη. Συγκινήθηκα από τις σπαραχτικές ικεσίες τους και άκουσα την άρνηση του δυνάστη τους, που δεν ήθελε να τους δώσει ούτε μια αναβολή, του λάχιστων μέχρι την άνοιξη.» Και πιο κάτω στην περιήγηση του το 1815 0 Πουκεβίλ , περιγράφει όλα τα χωριά της κοιλάδας του Δελβινού ( Βούρκου ) με την σειρά όπως, το χωριό Λυκούρια ,χτισμένο πάνω στα ερείπια της αρχαίας Ανχέσμης, που την αναγνωρίζουμε από τους αρχαίους ελληνικούς τάφους και από την αρχιτεκτονική των ερειπίων των οικοδομημάτων της.(σελ.40 του ίδιου βιβλίου), πιο κάτω είδα τα ίχνη της αρχαίας ξακουστής Φοινίκης (σελ. 41 – 44), το χωριό Κρανιά, το χωριό Αλεπού (σήμερα Τσαούση), το χωριό Λύκος ( σημερινό Άλυκο, το χωριό αυτό γράφει ο Πουκεβίλ είναι χτισμένο στην κορυφή ενός μαυριδερού λόφου και αποτελείται από εξήντα καλύβες , όπως την προϊστορική εποχή. (σελ.44), περιγράφει πιο κάτω το χωριό Μαχμούτ μπέη ,το χωρίο Νεοχώρι, το Βουθρωτό τη λίμνη Πέλοντη, την Κονίσπολη, την Φανοτή , το χωριό Χαλέζι, το ελληνικό χωριό όπως λέει ο Πουκεβίλ την Μουρσιά που απέχει τέσσερις λεύγες από την Κονίσπολή. Αναπαράγω εδώ την περιήγηση του Πουκεβίλ στα χωριά της κοιλάδας του Βούρκου, μήπως βρεθεί κάτι για την μετακίνηση του πληθυσμού της περιοχής αυτής. Αν είχε συμβεί κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατών να μην το περιέγραφε ο Πουκεβίλ είτε και οι άλλη περιηγητές. Εμείς στην πολυετή μας ερευνά δεν βρήκαμε πουθενά κάτι τέτοιο. Εδώ φαίνετε καθαρά ότι, ο πληθυσμός της κοιλάδας του Βούρκου είναι αυτόχθονος και δεν μετακινήθηκε ποτέ από τις εστίες του. Αυτό δεν συνέβη από την καλοσύνη του Αλή πασά για τον πληθυσμό αυτών , αλά κατά την γνώμη μου δεν αποτελούσαν οι κάτοικοι αυτοί κίνδυνος για τον πασά, γιατί δεν ήταν Τούρκοι (η Αλβανοί) όπως λέει ο Πουκεβίλ που μπορεί να πλουτύνουν χωρίς να δουλεύουν και να γίνουν πασάδες και να αμφισβητούν το Αλή πασά. Αυτή είναι η πραγματικότητα, του πληθυσμού αυτού και όσα γράφονται στην μονογραφία είναι για πολιτικούς η προπαγανδιστικούς σκοπούς.
Με τις αποδείξεις του Πουκεβίλ, αλλά και των άλλων περιηγητών στην περιοχή, διαπιστώνεται ένας άγριος ξεριζωμός πληθυσμού σε όλη την επικράτεια του Αλή πασά, και πολιτική του ήταν «διαιρε και βασίλευε».
Την ελληνικότητα του πληθυσμού της περιοχής και ολόκληρη της Β.Ηπείρου φανερώνουν πληροφορίες σοβαρών και αμερόληπτων 1778 ο William περιηγητών οι οποίοι έζησαν στην Ήπειρο, και συγκεκριμένα :
Α.- Στα Eton ,περιηγητής και πρόξενος της Αγγλίας στα Ιωάννινα τονίζει ότι , η αναλογία των χριστιανών έναντι των μωαμεθανών είναι πέντε προς ένα (William Eton . A survey of the Turkish Empire.)
Την ίδια χρονιά ο De la Sola ,πρόξενος της Γαλλίας στην Ήπειρο γράφει ότι ένας Τούρκος αναλογούσε σε δέκα Έλληνες. ( De la Sola . Tableu historique de la Turquie.)
B. To 1826 ο ιστορικός Puqeville, πρόξενος της Γαλλίας στα Ιωάννινα, υποστηρίζει με βάση την ιστορία, τα ήθη και τον χαραχτήρα του πολιτισμού, ότι όλη η περιοχή του Δελβίνου, Βερατιού και Μοσχόπολεως κατοικείται από Έλληνες. (Puqeville. Histoire de la regeneration de la Grece A 65.)
Γ. Στα 1835 ο Άγγλος Leake, ο σπουδαιότερος μελετητής της Ηπείρου την εποχή αυτήν γράφει ότι οι τέσσαρες επαρχίες του Βιλαετιού των Ιωαννίνων κατοικούνται από Έλληνες (Leake. Travels in Northen Grecce.)
Δ. Το 1871 ο Γερμανος M.Shmidt (Das Volksleben der Neugriechen), εξέχων καθηγητής του Πανεπιστήμιου της Freiburg, τονίζει ότι οι πιο γνήσιοι Έλληνες είναι οι κάτοικοι της Ηπείρου.
Ε. Στα 1877 ο Αγγλος γεωγράφος Stanford (An Ethnological map Of European Turkey and Grecce), θέτει ως οροθετική γραμμή των ελληνικών εδαφών την ευθεία η οποία αρχίζει από τον κόλπο του Αυλώνα και καταλήγει βορείως της Αχρίδας.
Z. Στα 1878 ο Γερμανός γεωγράφος M.Kiepert ( Lehbruch der alten geographie ), ο σοφός καθηγητής του Πανεπιστημίου του Βερολίνου υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει ελληνικότερη περιοχή από την Ήπειρο ως προς τον πληθυσμό , την γλώσσα και τη διάνοια. Θέτη τα βόρεια σύνορα της Ελλάδος στον ποταμό Γενούσο(Shkumbini) .
Η. Αλλά βαρύνουσα γνώμη στην πλάστιγγα της εθνολογικής συστάσεως του πληθυσμού της περιοχής και όλης της Β.Ηπείρου αποτελεί η επίσημη άποψή της τότε Κυβέρνησης της Τουρκικής Αυτοκρατορίας η οποία θέτει την σφραγίδα της αληθείας στο φλέγον αυτό ζήτημα.. Και η Υψηλή Πύλη δήλωνε ότι στην Ήπειρο οι «άπιστοι» υπερτερούν με μεγάλη πλειοψηφία από τους «πιστούς». Έτσι ορίζεται ότι οι Έλληνες ήταν πολύ περισσότεροι από τους Τούρκους και Αλβανούς μαζί. Το βλέπουμε αυτό καθαρά σε αυτόγραφο του Σουλτάνου Μαχμούτ του Β’ οπού τονίζετε η μεγάλη αυτή πλειοψηφία. Και αργότερα στα 1876 όταν οι Σλάβοι απειλούσαν να εισβάλουν στην Ήπειρο η «Επίσημος Εφημερίς του Βιλαετιού των Ιωαννίνων» στο φύλλο 2 Φεβρουαρίου 1876 γράφει τις χαρακτηριστικές και σπουδαιότερες αυτές λέξεις: «Η Ήπειρος δεν πρέπει ποτέ να λησμονιέται είναι η αρχαία Ελλάς , ο πρώτος σταθμός του Ελληνισμού , όπου γεννήθηκαν η θρησκεία και τα ελληνικά γράμματα , και οπόθεν διεσπάρησαν εις όλη την Ελλάδα. Εις την Ήπειρο όλοι οι κάτοικοι ανήκουν εις μίαν φυλήν, εις μίαν εθνότητα ,μίαν και αδιαίρετων».
Θ. Το 1922 ο Φιλανδός Ι.Σεντερχολμ αντιπρόσωπος της Κ.Τ.Ε. στον οποίο ανετέθη επιτόπια έρευνα για τον καθορισμό της εθνικότητας του πληθυσμού της Β. Ηπείρου ως αποτέλεσμα της έρεύνης του γράφει ότι οι χριστιανοί κάτοικοι υπερτερούν καταφανώς των μουσουλμάνων. Τέτοια παραδείγματα και έρευνες υπάρχουν παρά πολλές από αξιοπρεπείς καθηγητές οι οποίοι ερευνούν το θέμα από την αρχαιότητα έως σήμερα. Δεν θα αναφέρω άλλους για την περίοδο αυτή.
Είναι περιττό να αναφέρω άλλους ερευνητές και ιστορικούς για την περίοδο αυτή.
Χάονες – Θουκυδίδης
Κ. συγγραφέα γράφεται στην σελίδα 21 : Kaonia banohej nga fise barbare , pra jo greke,. (σελ.21-22,μονογραφία), και πιο κάτω γράφεται: Kaonia per rrjedhoje edhe zona e Vurgut, qe bente pjese ne te , ka qene e banuar nga popullsi Ilire. (σελ. 22 μονογραφίας), είναι αυτό το δικό σας αφαιρετό και ατεκμηρίωτο συμπέρασμα, που έρχεται σε αντίθεση με όλες τις άλλες έρευνες. Συγκεκριμένα , κ. συγγραφέα, η λέξη βάρβαρος δεν έχει για τους αρχαίους εθνολογική σημασία. Παραθέτω εδώ την γνώμη του περίφημου Γερμανού ιστορικού Ernest Curtius για το θέμα αυτό : « Οι Έλληνες των δοκίμων χρόνων σφόδρα δυσαρεστώς είχαν προς παν ξενότροπων εν τη γλώσσης και συγγενή φύλα υπελάμβαναν ως αλλοδαπά και βάρβαρα. Το ξενότροπων δε τούτο εκείτο εν τη διαφορά του πολιτισμού και δι’αυτό το περί τούτου αίσθημα δεν δύναται να θεωρηθεί ως αληθές τεκμήριον των εθνολογικών σχέσεων».(Δ. Ευαγγελίδη: Οι αρχαίοι κάτοικοι της Ηπείρου. Ιωάννινα 1962.) Ο Ν.Hammond, αποδεικνύει ότι όσες φορές ο Θουκυδίδης προσαγορεύει βάρβαρους τους Μολοσσούς, Θεσπρώτες και Χάονες λαμβάνει υπόψη του τον πολιτισμό τους και πολιτιστικό σύστημα τους και όχι την γλώσσα τους. ( Ιλληρολογία και Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός, σελ.39 Αχ. Λαζάρου, καθηγητής Πανεπιστήμιου Σορβόννης, Γαλλίας).
Και κάτι άλλο κ. συγγραφέα. Οι Χάονες ήταν το τρίτο σημαντικότερο φύλο στην Ήπειρο μετά τους Θεσπρωτούς και Μολοσσούς. Ο Θουκυδίδης καθορίζει ακριβώς τα σύνορα, με τον ποταμό Θύαμη ( τον σημερινό Καλαμά), προς το βορά η Χαονία έφτανε ως την Απολλωνία και περιλαμβάνει τις εκβολές του Αώου και τις γύρο χώρας. Στα ανατολικά γειτόνευε με τους Ατιντάνες που κατοικούσαν την σημερινή κοιλάδα του Αργυροκάστρου και γύρω στο Τεπελένι (Αντιγονεία) και νοτιότερα με τους Μολοσσούς.
Από τη γεωγραφική τους θέση οι Χάονες βρισκόταν σε συχνή επικοινωνία με τους βόρειους γείτονες τους τούς Ιλλυριούς. Αλλά σε όλη την ιστορική τους ζωή ξεχώριζαν από τους Ιλλυριούς και αποτελούσαν χωριστή εθνότητα. ( Δ .Ευαγγελίδης Οι αρχαίοι Κάτοικοι της Ηπείρου. σελ 21. 1962) και πιο κάτω σελ.22 ο Ευαγγελίδης τονίζει. Από την δράση τους στην ιστορία οι Χάονες φαίνονται πάντοτε Έλληνες και ομοεθνής με τους Ηπειρώτες. Όπως φαίνεται κ. συγγραφέα, από τα όσα αναφερθήκανε πιο πάνω, διαψεύδεστε από μεγάλους καθηγητές , ότι η Χάονες ήταν φύλο Ιλλυρικό.
Επίσης ,το εγκυρότερο σήμερα σύγγραμμα , αλλά και σχετικά σύγχρονο , στο οποίο αποδεικνύεται η ελληνική καταγωγή των Ηπειρωτών, ανήκει στον καθηγητή N.Hammond , ο οποίος με θαυμαστή υπομονή και επιστημοσύνη διασαφηνίζει κάθε αμφιλεγόμενο στοιχείο και τα συνακόλουθα σχόλια μελετητών.
Στο βιβλίο αυτό, «Ήπειρος» 1967, ο Καθηγητής N.G.L. Hammond, δεν αφήνει καμία αμφιβολία, πως ο χώρος της Ηπείρου είχε από πολλούς αιώνες π.Χ. Έλληνες κατοίκους, που μιλούσαν την Ελληνική γλώσσα. Επίσης η έρευνα του Καθηγητή N.G..Hammond μας δείχνει την ενότητα, που υπάρχει τόσο στα πολιτιστικά στοιχεία, όσο και στα εθνολογικά, μεταξύ της Βορείου και Νοτίου Ηπείρου, επίσης και της Ηπείρου με την νότια Ελλάδα, αφού από την Ήπειρο κατέβηκαν στην νότια Ελλάδα οι Έλληνες και αργότερα μέχρι την Σπάρτη και την Κρήτη.
O N.G.L.Hammond, αποδεικνύει ότι, τα καθαρά ελληνικά ανθρωπωνύμια, τα τοπωνύμια, τα λείψανα των αρχαίων πόλεων, των φρουρίων, των αγαλμάτων , των νομισμάτων, των νεκροπόλεων, των επιτύμβιων επιγραφών και στηλών τα οποία είναι κατεσπαρμένα επί της Χαονίας, μαρτυρούν ατράνταχτα την Ελληνικότητα της Χαονίας.Τα μέχρι τώρα αρχαιολογικά ευρήματα μαρτυρούν κατά τρόπον ανεπίδεκτων αμφιβολίας την από αρχαιοτήτων χρόνων ύπαρξιν Ελληνικού φύλου εις την Χαονίαν. Οι Χάονες ως φυλή υπήρξαν Έλληνες Ηπειρώται – Δωρικής καταγωγής, ομιλούσαν την Ελληνική γλώσσα και συγκεκριμένως την Δωρική διάλεκτο, λάτρευαν τους ιδίους θεούς με τους Έλληνες, αισθανόταν Έλληνες και ουδέποτε είχαν αποβάλλει τα γνήσια Ελληνικά αισθήματα τους.
Σε απόσταση 18 χλμ. από το Βουθρωτό και 8 χλμ. από τον Ιόνιο πέλαγο βρίσκεται η πρωτεύουσα της Χαονίας η Φοινίκη, γράφει ο N.Hammond. Σήμερα διακρίνονται σημαντικά ερείπια των κυκλώπειων τοίχων, τα οποία περιτειχίζουν την αρχαία πόλη της Φοινίκης. Η ιστορία της Φοινίκη απέβη κατά την αρχαιότητα και ιστορία της Χαονίας και ολοκλήρου της Ηπείρου, διότι κατά τα πρώτα ρωμαϊκά χρόνια η τύχη της χώρας αυτής συνεδέθησαν στενότατα και πλήρης με την τύχη της πόλεως της Φοινίκης στην οποία είχαν συγκεντρωθεί όλες η στρατιωτικές , πολιτικές , πολιτιστικές και οικονομικές εξουσίες της ομοσπονδίας “ Κοινών των Ηπειρωτών “. Ως πρωτεύουσα της Χαονιάς, από όλες τις αρχαιολογικές ανασκαφές που έχουν γίνει κατά καιρούς από αξιοπρεπείς αρχαιολόγους, όπως ο L.M.Ugolini, αλλά και από σημερινές ανασκαφές, αποδεικνύετε ότι η Φοινίκη κατοικούταν από την φυλή των Χαόνων και ως έλληνες Ηπειρώτες, ομιλούσαν, και έγραφαν την ελληνική γλώσσα και πίστευαν στους ίδιους θεούς όπως και οι Έλληνες. Και εδώ είναι περιττό να μνημονευθούν όσα περιγράφουν οι περιηγητές και οι γεωγράφοι, που επισκέφθηκαν κατά καιρούς τη χώρα, όπως o Leake, Pouqeville, o Isambert, o Ohilippson, o Patch, για να περιοριστούμε σε μερικά γνωστά ονόματα του 19ου αίωνα.
Το βιβλίο αυτό, του καθηγητή N.Hammond, δεν είναι μια εξιστόρηση γεγονότων, μια απλή ιστορία, αλλά, είναι κυρίως, μια ιστορική έρευνα που διαφωτίζει και ερμηνεύει τα πιο σκοτεινά σημεία της ιστορίας της Ηπείρου από την παλαιολιθική εποχή μέχρι τα ρωμαϊκά χρόνια. Και πρέπει να ομολογηθεί, ότι δίχως τα σπάνια συνθετικά και κριτικά προσόντα του συγγραφέα, η Ήπειρος θα αναζητούσε, ίσως, για πολλές ακόμα δεκαετηρίδες, αν όχι εκατονταετηρίδες, το αληθινό ιστορικό της.
Επίσης, λεπτομέρειες και αποδεικτικά στοιχεία για την Ήπειρο μπορεί κανείς να βρει στην πλούσια βιβλιογραφία που υπάρχει από την αρχαιότητα έως σήμερα, όπως Πολύβιος, Θουκυδίδης, Στράβωνος, Livius, Παυσανίας, Ηροδότου, Κυράνης, και πολλών άλλων ιστορικών. Ο Δ. Ευαγγελίδης, μας αναφέρει ότι είχαν προηγηθεί, από τον L.M.Ugolini, δικές τους δημοσιεύσεις για την Φοινίκη , από το 1913 και που έχει καταχωρηθεί κατά ένα μέρος από το 1914 στην διεθνή βιβλιογραφία στο Arch.Jahrbuch 1915,Bibliographie, σελ.20. και συγκεκριμένα γράφει : « Στη Φοινίκη, μέσα σε υψίπεδο της κορυφής του λόφου, που περιβάλλεται από μεγαλόπρεπα τείχη, βρέθηκαν ένας Ελληνικός ναΐσκος μετασχηματισμένος από τους βυζαντινούς σε βαπτιστήριο, μια δεξαμενή των ρωμαϊκών χρόνων και μια εκκλησία , και στα νότια του λόφου ένας Ελληνικός τάφος και επιγραφές. O D.M. Lewis, Μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας, Ο John Boardman, Μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας, και άλλοι Καθηγητές του Πανεπιστήμιου της Οξφόρδης , στην μελέτη τους η «Ιστορία της Αρχαίας Ελλάδας» σελ.106 γράφουν: «Οι Χάονες, όπως θα δούμε, ήταν ομάδα ελληνόφωνων φύλων και οι Δέξαροι, ή οι Δασσαρήτες , όπως ονομάστηκαν αργότερα , ήταν βορειότερη από αυτές τις φυλές.» (ακολουθεί στο βιβλίο αυτό ένας πολύ διαφωτιστικός χάρτης με όλες τις φυλές της Ιλλυρίας στο βορά, της Ηπείρου, και της Μακεδονίας)
Στην μονογραφία σελ.24, αναφέρεται ότι μόνο τρεις τοποκατοικίες (vendbanime) όπως τις ονομάζεται, είχαν συνέχεια για περίπου 150 χρόνια, ενώ στην ίδια σελίδα , στο πίνακα 1 και στη συνέχεια δεινή συνέχεια σε περισσότερες τοποκατοικίες του Βούρκου. Στην σελίδα 26 της μονογραφίας γίνεται μια άλλη πολύ μεγάλη ολίσθηση από την πραγματικότητα και συγκεκριμένα : « Persa i perket popullsise qe ka banuar ne keto fshatra ne periudhen emesjetes paraturke nuk ka te dhena dokumentare, por duke qene se ne pjesen veriore dhe veriperendimore te pellgut (Senice,Kalase,Palavli,Nivice-Bubar, shenvasil,Lekures), banonte e banon nje popullsi e vjetr autoktone shqiptare dhe ne jug te zones po nje popullsi e tille (Sopik,Pandalejmon,Cameri), jemi te mendimit se edhe ne dy fshatrat e zones se Vurgut ka banuar nje popullsi e tille” Ένα συμπέρασμα τέτοιο είναι έκτος πραγματικότητας και τελείως ατεκμηρίωτο, και για αυτό δεν υπάρχει καμία βάση να σταθεί. Στο σημείο αυτό θα αναφέρω από το βιβλίο «Δυστυχισμένη Βόρειο Ήπειρος» ,του Γάλου δημοσιογράφου, Rene Puaux, ( οδοιπορικό- 1913 –Απελευθέρωση-Αυτονομία). Στη σελ.57 γράφει ο Rene: «Άγιοι Σαράντα ,4 Μαΐου. Έκανα δύο ώρες και ένα τέταρτο από την Κέρκυρα στους Άγιους Σαράντα. Καθώς βγαίνω , για να βρω άλογα , τα οποία θα με μεταφέρουν στο εσωτερικό της χώρας , με περίμενε μια έκπληξη. Όλος πληθυσμός των Αγίων Σαράντα είναι συγκεντρωμένος έξω από το οίκημα στο οποίο κυματίζει η ελληνική σημαία. Πληροφορήθηκαν την παρουσία ενός Γάλλου και ξεσπούν σε ζητωκραυγές ατελείωτες « Ζήτω η Ελλάδα», «Ζήτω η Γαλλία» « Ζήτω η Ένωση». Όταν συνειδητοποιώ πως σε μένα απευθύνεται αυτή η διαδήλωση νιώθω-ομολογώ- να τα έχω χαμένα. Τους χαιρετώ χωρίς να ξέρω τι να απαντήσω σε όλους αυτούς, τους γενναίους ανθρώπους , οι οποίοι με θεωρούν – όπως μου εξηγούν – προσωπικότητα με επιρροή , που θα πάω να βεβαιώσω στην Ευρώπη τον ελληνικό πατριωτισμό τους και πως η μαρτυρία μου θα είναι αρκετή , για να δουν να πραγματοποιείται το όνειρο της Ένωσης της Ηπείρου με την Μητέρα Ελλάδα. Ενώ στην σελ.61.γράφει ο Rene , στις 5 Μαΐου. « Νόμιζα ότι στους Αγίου Σαράντα είχα γνωρίσει τη μοναδική εμπειρία μιας συγκινητικής δημοτικότητας. Στην πραγματικότητα δεν ήταν τίποτε το οποίο να μπορεί να συγκριθεί με ότι έζησα φτάνοντας στη Νίβιτσα Η άφιξη μου εδώ θα μένει μια από τις αναμνήσεις που ποτέ ούτε η ηλικία ούτε οι περιπέτειες της ζωής θα επιτρέψουν να λησμονηθεί… Στα διακόσα μέτρα από τα πρώτα σπίτια ,ένα απροσδόκητο θέαμα με έκανε να τραβήξω τα χαλινάρια του αλόγου μου. Ένα μέρος του πληθυσμού ήταν εκεί και στη μέση μιας ομάδας μικρών κοριτσιών που κρατούσαν τεράστιες ανθοδέσμες από λουλούδια του αγρού , τρία αγόρια ανέμιζαν δύο ελληνικές σημαίες και μια γαλλική. Τότε ένας γέροντας με μακριά άσπρα μουστάκια , που πλαισίωναν ρυτιδωμένα μάγουλα, προχώρεσε. Κρατούσε στα χέρια τα οποία έτρεμαν πολύ, ένα φύλλο σχολικού τετραδίου, στο οποίο ήταν γραμμένος ο λόγος του, ένας λόγος συγκινητικός , ο οποίος αναφερόταν στην Γαλλία την πατρίδα των αδυνάτων και των δικαίων αξιώσεων, και στους φτωχούς κατοίκους της Νιβίτσας, οι οποίοι προτιμούσαν τώρα το θάνατο παρά τον αποχωρισμό από την Ελλάδα. Ο ρήτορας τελείωσε με τρεις ζητωκραυγές , υπέρ της Ελλάδος , της Γαλλίας και της ένωσης της Ηπείρου με την μητέρα πατρίδα . Όλος ο κόσμος επαναλάμβανε ομόφωνα της ζητωκραυγές και πετούσε τα καπέλα στον αέρα.» Την ίδια εμπειρία γράφει ο Rene έζησα και στα χωρία Άγιος Βασίλειος, Λούκοβο, Πικέρνι, στην Χειμάρα πηγή του Ελληνισμού όπως την αποκαλεί, στο Δέλβινο, στην συνάντηση στη Μουζίνα και σε όλη την Ελληνικότατη Β. Ήπειρο , όπως τονίζει ο συγγραφέας.

Στην μονογραφία (σελ 29) για να «αποδείξετε» ότι και τα ονόματα του πληθυσμού της περιοχής του Βούρκου δεν είναι χριστιανικά – ελληνικά , αλλά κατά την γνώμη σας Αλβανικά, και σαν τεκμηρίου αυτού βασίζεστε στην μετάφραση από τα Τουρκικά στα Αλβανικά που στην αλβανική εκδοχή λύπη το γράμμα «s» και αναφέρεται ότι : “ Ne asnje emer nuk perdoret mbaresa s ndersa ne mbiemra ajo perdoret vetem ne 4 raste ( 2 ne Finiq e 2 ne Vurgu)”, και παραθέτει ο συγγραφέας έναν κατάλογο μεταφρασμένων από τα Τούρκικα στα Αλβανικά από κάποιον αλβανό μεταφραστή.
Αν είναι δυνατόν, να χρησιμοποιηθεί σαν τεκμήριο προσδιορισμού εθνικότητας ενός πληθυσμού η μετάφραση από μία γλώσσα σε άλλη μερικών ονομάτων του πληθυσμού της περιοχής. Κύριε συγγραφέα, όταν λέμε Γιώργο (Jorgo, στα αλβανικά όπως το γράφεται σελ 27), η Θανάση, Θανάσης (Thanasis, Thanasi), Γιάννη, Ιωάννη (Jani), Κώστας, Κώστα (Kosta) κ.λ.π. μιλάμε για τα ίδιο πρόσωπο, κάτι τέτοιο ισχύ και για όλα τα ονόματα που αναφέρετε στις σελίδες 26,27,28,29 30,31,32.της μονογραφίας. Τα ονόματα, που αναφέραμε πιο επάνω (και αυτά στις εν λόγο σελίδες ), είναι Ελληνικά και κατά επέκταση χριστιανικά, αυτό δεν χρειάζεται κανένα σχόλιο και από κανέναν. Η μετάφραση των ονομάτων από τα Τουρκικά σε κάποιες άλλες γλώσσες πιθανόν να είχαν το «s» αλλά και άλλους χαρακτήρες όπως Γεώργιος, Γεώργιο, Jorgo, George,Jorge, κ.λ.π., που είναι το ίδιο πρόσωπο, αλλά αυτό όμως δεν αλλάζει την εθνικότητα του ίδιου προσώπου. Για το συμπέρασμα σας λυπάμαι κ.συγγραφέα διότι είναι ανακριβής και ολισθαίνετε βγαίνοντας έξω από κάθε κοινή λογική. Η περίοδος της Τουρκοκρατίας στην Ήπειρο (1453-1913) ήταν μια μαύρη εποχή που έριξε την Ήπειρο σε πυκνότερο σκοτάδι. Για την περίοδο αυτή υπάρχουν πολλές εκατοντάδες ιστορικές έρευνες που καταγράφουν την πολιτική ,οικονομική και στρατιωτική δράση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η αλλαξοπιστία ήταν ένας από τους κυριότερους σκοπούς της Υψηλής Πύλης. Έτσι ολόκληρα χωρία των επαρχείων Αυλώνας και Δελβίνου εσύρθησαν με τη βία στην αλλαξοπιστία, δηλαδή υποχρεωτικά άλλαξαν θρησκεία από χριστιανοί ορθόδοξοι σε μουσουλμάνοι. Ο Αραβαντινός αναφέρει ονομαστικά τα χωριά : Ζουλίατες, Προγονάτες, Γκολέμι, Πιτσάρι, Παντελεήμων, Αβαρίτσα, Κούτσι, και Καλλαράτες. (Π.Αραβαντινός, Α 245).
Οι Βορειοηπειρώτες ( Οι περιοχές του Βούρκου, Χιμάρας, Δρόπολής,Ρίζων κ.α) επαναστάτησαν το 1914, πέτυχαν να ιδρύσουν ένα κράτος de facto και παρέμειναν στην Αλβανία, με τη σαφή προϋπόθεση ότι θα καταχωρηθεί το
δικαίωμα τους για αυτοδιάθεση. Σεβάστηκαν με την πράξη αυτή οι Βορειοηπειρώτες την απόφαση των Μεγάλων Δυνάμεων ελπίζοντας πως θα γίνει όπως και είχε αποφασιστεί .
Οι Αλβανοί όχι μόνο τους αρνήθηκαν εκ των υστέρων αυτή την αυτοδιάθεση, αλλά οι αλβανικές αρχές προσπάθησαν και προσπαθούν και σήμερα να ξεριζώσουν την ελληνική μειονότητα, στις περιοχές αυτές και οπουδήποτε αλλού στη χώρα, με πολλούς τρόπους. Υπάρχουν πάμπολλα παραδείγματα όπως εκδίωξη από τον στρατό, την αστυνομία, τις δημόσιες υπηρεσίες όλων των υπηρετούντων με ελληνική καταγωγή, εγκατάσταση Αλβανών στις περιοχές της ελληνικής κοινότητας, για την αλλοίωση της δημογραφικής σύνθεσης στις περιοχές αυτές. Το επίσημο κράτος δεν αναγνωρίζει όλες τις περιοχές με Έλληνες κατοίκους σαν «μειονοτικές», άλλα μόνο μια περιοχή πολύ μικρή εκτάσεως, έχουν κλίσει πολλά ελληνικά σχολεία, δεν έχουν αποδοθεί τα περιουσιακά στοιχεία των ορθόδοξων ναών και μοναστηριών, τέλος με συνεχείς πράξεις βίας, παραβιάσεων, ληστειών, κλπ. συντηρείται ένα αίσθημα ανασφάλειας στην ελληνική κοινότητα, κάτω από φανερή αδιαφορία των αρχών ή της αστυνομίας.
Χαρακτηρίστηκα εδώ μπορεί να τονίσουμε την απόφαση με αριθμό 5339 τις 23 Απριλίου 1971,της Αλβανικής Κυβέρνησης, «περί αλλαγής ονομάτων και επωνύμων» που διάταζε τα ληξιαρχικά γραφιά, να μην γίνεται η απογραφή των νεογέννητων βρεφών, με ονόματα που δεν ανταποκρινότανε στην ιδεολογική γραμμή του Κόμματος Εργασίας της Αλβανίας, αλλά και την αλλαγή των τοπωνυμιών και των αρχαιολογικών ευρημάτων ( τα οποία «βαπτίσθηκαν» Αλβανικά). Κ. συγγραφέα δεν είναι δυνατόν να μη γνωρίζεται αυτή την απόφαση της Αλβανικής Κυβέρνησης, γιατί πάτε να γράψετε μια μονογραφία για την περιοχή του Βούρκου, εκτός ένα την περιοχή αυτή δεν την θεωρείται περιοχή της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας.
Η απόφαση 5339 τις 23/4/1971, της Αλβανικής Κυβέρνησης, αποδεικνύει για μια άλλη φορά την πολιτική της κυβέρνησης έναντι της ΕΕΜ, και αυτό είναι από τα πιο βρώμικα υπολείμματα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην περιοχή, που συνεχιστικέ με τον ίδιο ζήλο και προγραμματισμένα από τις Αλβανικές Κυβερνήσεις μετά την ίδρυση του Αλβανικού Κράτους (1914).Η μονογραφία σας κ.συγγραφέα προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες στην πολιτική αυτή, ενώ εσείς μιλάτε για ένα «s» που δεν το εμφανίζει ο μεταφραστής όταν μεταφράζει τα ονόματα από την Τουρκική στην Αλβανική γλώσσα .!!
( Συνεχίζεται )

Σημείωμα
1. Στο δεύτερο και τρίτο μέρος της απάντησης αυτής που θα ακολουθήσουν, θα αναφερθούμε και θα δώσουμε απαντήσεις στα άλλα κεφάλαια της μονογραφίας , που και σε αυτά διαπιστώνονται ιστορικές διαστρεβλώσεις και ολισθήσεις από την αντικειμενική πραγματικότητα
2. Πληροφορήθηκα αργά, ( όταν είχε ολοκληρωθεί το πρώτο μέρος της απάντησης), από κάποιον καθηγητή ( Α.Μ.) ότι ο συγγραφέας κ.Σ.Σκούρτης δεν βρίσκεται πια εν ζωή. Τότε, τιμώντας την μνήμη των νεκρών, υποχρεώθηκα να κάνω μια ανασύνταξη της εργασίας και να μην απευθύνομε πλέον στο όνομα του συγγραφέα αλλά μόνο με τον όρο συγγραφέα, χωρίς καμία άλλη υποχώρηση.

2010-05-10T02:39:00.000-07:00

ΜΕΓΑΛΟ ΓΕΓΟΝΟΣ Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ
ΣΠΕΥΣΩ ΝΑ ΤΟ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΉΣΩ

( του συγγραφέα Πέτρο Κούρτη)

Η εθνική ανάταση και η κοινωνική ειρήνη που ζήσαμε ως Εθνική Ελληνική Μειονότητα τα πρώτα χρόνια μετά την ίδρυση της πολιτικής μας οργάνωσης Ομόνοια, έχει ανατραπεί και οι συμπατριώτες μας δικαίως βρίσκονται σε απόγνωση η
οποία τους οδήγησε στην πρόσφατη κινητοποίηση για την ίδρυση του νέου Ελληνικού Κόμματος, απόγνωση οποία δημιουργήθηκε από τα εθελούσια σφάλματα της ηγεσίας μας.
Ως Έλληνες Βορειοηπειρώτες, μετά από αυτό το μεγάλο γεγονός, της 11ης Ιανουαρίου 1991,πλάσαμε αμέτρητα όνειρα και προσδοκίες, για να εξανεμιστούνε στη συνέχεια, παραχωρώντας τη θέση τους στην οργή μας. Δυστυχώς όμως αγαπητέ μου αναγνώστη, για τον λόγο του αληθές διαψευστήκαμε.
Η λαμπρή περίοδο, θα την αποκαλούσα, της Οργάνωσής μας, επί της Προεδρίας του κ. Ανδρέα Ζορμπαλά, τον οποίο εκτιμώ ιδιαιτέρως τόσο για το έργο του, όσον και τις ικανότητές του, αντικαταστάθηκε από τους επιτήδειους, από διάφορες μεθοδεύσεις, από υπεροψίες, από προσωπικές δοξασίες και ιδιοτελή συμφέροντα, από άρρωστες παθογένειες όπως και από ύπουλες ενέργειες όπως αυτή της συγκέντρωσης μερικών διανοουμένων Βορειοηπειρωτών, το Νοέμβριο του 1993 στα Τίρανα, προετοιμασμένη από παθιασμένα στελέχη της τότε Χοτζικής δικτατορίας. Ευτυχώς όμως που ανάμεσά τους συμμετείχαν και γνήσιοι πατριώτες και πραγματικοί αγωνιστές, όπως ο αείμνηστος καθηγητής, Γιώργος Παναγιώτης (Αντωνίου) από το χωριό Μάλτσιανη της περιοχής Θεολόγου, για να τους δώσει τα ρέστα, αλλά και τα παπούτσια στα χέρια όλων των αποστατών λέγοντάς τους:« Την ιστορία του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού η οποία γράφτηκε με τους αγώνες και το αίμα των προγόνων μας, δεν έχομε κανένα δικαίωμα να την αλλοιώσουμε ή να την παραχαράξουμε επειδή μας το ζητούνε κάποιοι θερμοκέφαλοι. Καθήκον μας είναι να την υπερασπιστούμε και πάνω στα αχνάρια τους να γράψουμε τη δική μας ιστορία». Και όλα αυτά τα ψεύτοεπιχειρήματα δικαιολογίας, που παρουσιάσανε, πραγματοποιήθηκαν μπροστά στα μάτια των τότε ηγετών μας που σήμερα πρέπει να νιώθουν τύψεις και όχι να απαιτούνε προεδρικούς θώκους.
Από τα δεκάδες, σχεδόν παρόμοια περιστατικά, αναφέρθηκα μόνον σε ένα, διότι δεν επιθυμώ να αναμοχλεύσω στη μνήμη του Έλληνα Βορειοηπειρώτη γεγονότα, πολλά από τα οποία τα έζησε, άλλα και άλλα την πηγή των οποίων θα την βρούμε στα ιδιοτελή συμφέροντα κάποιών που εναλλάσσουν τις καρέκλες, και όποιες δήποτε καρέκλες, όπως άλλαζε ο Αλί Πασάς, τις γυναίκες. Τέτοιες μεθοδευμένες κινήσεις και ταχτικές όχι μονάχα μας πληγώνουν, αλλά κυρίως απαξιώνουν τους αγώνες μας και γινόμαστε υποχρεωτικά συνδαιτυμόνες μιας φαιά παρωδίας εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων.
Πολύ θα επιθυμούσα να γνωρίσω, εάν στη συνείδηση του κ. Ντούλε, ως Πρόεδρος του Κ. Ε. Α. Δ, ύστερα από τόσες εκλογικές γκάφες και τρομερές αδυναμίες στο θέμα της περιστολής της κομματικής αναρχίας που επικρατεί ως προς τη λειτουργία των θεσμών, του γεννήθηκε ποτέ το ερώτημα, το αν του ανήκει ακόμα αυτή η θέση, αυτή η καρέκλα. Εάν όχι, τότε έχουμε να κάνουμε με έλλειψη πολιτικής αιδούς και συνείδησης και αυτομάτως τη μεγαλύτερη ευθύνη την επωμίζεται το Προεδρείο του κόμματος που κατά την δική μου αντίληψη, σαν αλβανικό κόμμα, κάνει πολύ καλά τη δουλειά του. Δεν είναι δυνατόν όμως να μην αισθάνονται πικραμένοι οι Έλληνες Βορειοηπειρώτες, σαν φέρνουν στο νου τους την περίοδο όταν με την ψήφο τους έστειλαν στο Αλβανικό Κοινοβούλιο 5 βουλευτές, ο αριθμός των οποίων στη συνέχεια κατέβηκε στους τρεις, ενώ το 2009 στον 1 και ασφαλώς στις επόμενες εκλογές ο Θεός να βάλλει το χέρι του, πράγμα που ασφαλώς δεν το πιστεύω. Εάν πράγματι αυτό το Προεδρείο θα καθοδηγούνταν από γνήσια εθνικά οράματα, τότε ασφαλώς που θα του δίνανε από καιρό τα παπούτσια στο χέρι τόσο του κ. Προέδρου, όσο και της σουίτας του που τον υποστηρίζει. Όσο για το πόσο ενδιαφέρεται η Αλβανική Πολιτεία για τα δίκαιά μας, αυτό το δοκιμάζουμε καθημερινά, αλλά το δοκιμάσαμε και το 1934 με την απαγόρευση της ελληνικής γλώσσας στο χώρο μας και ακόμα περισσότερο σήμερα με τα πρόσφατα γεγονότα της διαστρέβλωσης των σχολικών κειμένων και την ανιστόρητη διεκδίκηση ολόκληρων περιοχών από τους νέους ιστοριογράφους των Τιράνων, απαιτήσεις οι οποίες δεν στηρίζονται σε κανένα απολύτως ιστορικό έρεισμα. Ασφαλώς που δεν είναι δυνατό να ισοπεδώσουμε ή να μηδενίσουμε τις πολύτιμες προσπάθειες μερικών ευσυνείδητων αγωνιστών που χρόνια στη σειρά προσπαθούνε τόσο δια μέσον του τύπου, όσο και στις πολιτικές αντιπαραθέσεις να φρενάρουν το ρήγμα που έχει δημιουργηθεί στους κόλπους μας. Δεν μπορώ όμως να παραδεχτώ τις εδώ κι εκεί προκλητικές κατηγόριες από τα στόματα μερικών επιτήδειων, όταν τις ανησυχίες αυτών των ανθρώπων, αυτών των πατριωτών τις σχολιάζουν ως δημαγωγία και αιδημοσύνη για προσωπικές αναρριχήσεις. Όχι κύριοι. Αυτή η κατηγορία, αν υπάρχει και σίγουρα υπάρχει, ας το δείξει με τη δουλειά της, με τους αγώνες της και ο λαός, ξέρει να αξιολογεί, ξέρει να τιμά, ξέρει να σέβεται τη δύναμη του σπαθιού τους. Ένας λογικός και ικανός που θέλει να ασχοληθεί με την πολιτική και ιδιαιτέρως με τα εθνικά θέματα, δεν διασύρεται από την καρέκλα, από την υπεροψία, από τα αξιώματα, είτε από την ευσωμία του, αλλά πρέπει να οδηγείται από την επιστημονική του κατάρτιση, από την οξυδέρκεια και διορατικότητα, από την ικανότητα να προσάπτει τα εθνικά συμφέροντα σύμφωνα με τις συγκυρίες και πάνω απ’ όλα από την πίστη και την αγάπη για την Πατρίδα του. Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, στις σημερινές γεωπολιτικές καταστάσεις μας χρειάζονται και οι ακαδημαϊκοί, αλλά και άλλο τόσο και οι Κολοκοτρώνηδες, και οι Παπαφλέσηδες, και οι Κοντουριώτες.
Ας μην ξεχνούμε πως ο σημερινός εχθρός μας, ο εχθρός της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας στην Αλβανία, ενσαρκώνει όλους συγχρόνως τους κινδύνους, τόσον αυτούς τους οποίους ζήσανε οι πατεράδες μας, αφ΄ ότου με το αίμα τους αποκτήσαμε μια σχετική φωνή, χωρίς όμως να παραβλέπουμε ή να παραγκωνίζουμε και τους σημερινούς. Ζούμε αυτήν τη στιγμή τον πιο ύπουλο, του ιστορικού μας βίου εχθρό. Μισεί θανάσιμα τη δημοκρατία και κραυγάζει αναίσχυντα υπέρ αυτής, γράφοντας άρθρα και διαλαλώντας διθυράμβους σκοπεύοντας κυρίως τα ιδιοτελή συμφέροντά τους.
Διαβάζοντας την πρώτη διακήρυξη του νεοσύστατου κόμματος Ε.Ε.Μ.Μ (Εθνική Ελληνική Μειονότητα για το Μέλλον ) αναφέρει μεταξύ των άλλων:
«Το πολιτικό σχήμα ΚΕΑΔ- ΟΜΟΝΟΙΑ, Στα είκοσι χρόνια της λειτουργίας του, αποδείχτηκε κατώτερο των προσδοκιών μας…,ταύτισε τα δικά της ιδιωτικά συμφέροντα, με τα συμφέροντα της Μειονότητας, κατάργησε τις δημοκρατικές διαδικασίες, τρέμει την αντιπαράθεση και αγοράζει συνειδήσεις. Βλέπει εφιάλτες και κηρύσσει προδότες. Για μια ακόμα φορά οι ψευδοπατριώτες, οι πατριδοκάπηλοι, οι αδίσταχτοι πραματευτάδες του πήχη και της ζυγαριάς παρέσυραν τον Ελληνισμό στο θυσιαστήριο»
Όλα σχεδόν συνηγορούν πως η ηγεσία του νέου κόμματος, με τις δηλώσεις της, με τις διακηρύξεις της, με τα νέα στελέχη της, με τις νέες σε βάθος αναλύσεις της, με το νέο Προεδρείο της, αν και προσωρινό, σαν να προσπαθεί να βγάλει μαθήματα από τα εθελούσια σφάλματα του πολιτικού σχήματος ΚΕΑΔ –ΟΜΟΝΟΙΑ τα οποία είναι αρκετά ποικίλα, αλλά κυρίως φέρνουν τη σφραγίδα των οικονομικών συμφερόντων.
Ας μην ξεχνούμε όμως πως οι ιδεολογίες και τα οικονομικά συμφέροντα υπήρξαν πάντοτε και συνεχίζουν να υπάρχουν, οι μεγάλοι ένοχοι των κοινωνικών εντάσεων και των πολιτικών αναστατώσεων. Με τα λύπης μου όμως διαπιστώνω εξ αρχής, χωρίς ασφαλώς να προσπαθώ να απογοητεύσω τόσο τους ιδρυτές του νέου πολιτικού φορέα, αλλά κυρίως τον Έλληνα Βορειοηπειρώτη, πως τόσο στο «Επίσημο Δελτίο», όσο και στην «Διακήρυξη», πουθενά δεν αναφέρεται ο όρος «Βόρειος Ήπειρος» ή «Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός». Εάν αυτή είναι μια απλή παράλειψη και όχι ευσυνείδητη πράξη κάποιου συντάκτη, ή το αντίθετο, τότε διατηρώ το δικαίωμα να χειροκροτήσω μετά «την πραγματική Ανάσταση» Γι αυτό ακριβώς το λόγο, απαιτούμε έναν νέο φορέα απαλλαγμένο από τις αμαρτίες του παρελθόντος, ένα φορέα εξαγνισμένο, έναν φορέα αδογμάτιστο, ριζοσπαστικό κι ενωτικό. Να υπηρετεί με πίστη τα ιδεώδη του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, τη δικαιοσύνη, την αδελφοσύνη, την αξιοπρέπεια, και την αρετή του Ελληνικού πνεύματος.
.

Αθήνα: 13.04.2010 ΠΕΤΡΟΣ Β. ΚΟΥΡΤΗΣ

2010-02-14T02:02:00.000-08:00

a ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ Β. ΗΠΕΙΡΟΥ
( ΈΝΑ ΜΕΡΟΣ )

20. 04. 2000

ΑΓ. ΑΝΔΡΕΑΣ- Βιβλιογραφά

2010-02-09T08:28:00.000-08:00

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

του ΒΑΓΓΕΛΗ ΠΑΠΑΧΡΉΣΤΟΥ

"Η ΛΟΥΙΖΑ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΔΕ ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟ ΓΕΛΙΟ"

(του ΠΕΤΡΟ ΚΟΥΡΤΗ)

Μετά το πετυχημένο βιβλίο του " Ο ΑΓ. ΑΝΔΡΕΑΣ - ΑΓ. ΣΑΡΑΝΤΑ" -Η ΜΑΙΑΝΔΡΙΑ ΜΑΣ, ο Πέτρος Κούρτης από τον Αγ. Ανδρέα της περιοχής Θεολόγου, παρουσιάζεται μπροστά στο αναγνωστικό κοινό με ένα άλλο βιβλίο. Ένα βιβλίο, τόσο και αυτό πετυχημένο, τόσο και αυτό ποιοτικό,και αξιόλογο, που το διαβάζεις μονορούφι, που σου αφήνει μια γλυκήτατη γεύση, στη ροή των γεγονότων και μια πίκρα για την τύχη της ηρωίδας που ήρθε σαν αποτέλεσμα μιας στυγνής πίεσης και δικτατορίας, ενός θρυλικού τέρατος που είχε το όνομα κομμουνισμός και που μπροστά του χάνονται όλα τα ιδεώδη, όλες οι ελπίδες του ανθρώπου, ακόμα και ο αγνός έρωτας.

Το να κατορθώσεις να παρουσιάσεις με καλλιτεχνικό τρόπο, σ΄ένα ογκώδες μυθιστόρημα, τα γεγονότα που συνέβησαν σε 13 μέρες σε ένα θερετρο, είναι πολύ δύσκολο. Όχι όμως και ακατόρθωτο. Όταν έχεις μέσα σου γεγονότα που στάζουν μέλι και πίκρα, όταν έχεις αποτυπωμένα πρόσωπα αγνά, λαμπερά, άγγελοζωγραφισμένα, μα που δεν γνώρισαν το γέλιο, σ΄ένα στυγνό δικτατορικό σύστημα, σαν κι αυτό που δοκιμάσαμε στην πλάτη μας, δίνονταν με συνταγή στο φαρμακείο, υπό την επίβλεψη της καταραμένης σιγκουρίμι, τότες μπορείς να δώσεις στον αναγνώστη, αυτά που έχεις μέσα σου. Αυτά που σου αποτυπώθηκαν και δεν μπορείς να τα ξεχάσεις με το τίποτε. Αυτά που στάζουν αληθινά πάθη εγκλοβισμένα μέσα στις τυραγνισμένες ψυχές των αγνών, τίμιων ανθρώπων, μέσα στις νεανικές καρδιές, όπως είναι και αυτή της Λουίζας. Όλα αυτά ο Πέτρος Κούρτης τα είχε.

Δε γνωρίζω γιατί μου άφησε τόσες βαθιές εντυπώσεις το νέο βιβλίο του Πέτρο Κούρτη. Ίσως από τη ροή των γεγονότων. Ίσως από τη ρευστή,καθαρή και λογοτεχνική γλώσσα του. Ίσως από τα μεστά μικρά κεφάλαια, που έλεγαν πολλά. Ίσως από την επιθυμία του, όπως λέει ο ίδιος, να προβάλει τους στεναγμούς και την οργή των συμπατριωτών του Ελληνων Βορειοηπειρωτών, συγχρόνως και τα δάκρυα τόσων και τόσων μαυροφορεμένων μανάδων, στα χρόνια της 45- χρονης ανήκουστης φοβέρας. Ίσως γιατί μέσα στα γεγονότα, έβλεπα κι εγώ τον εαυτόν μου, πλάι στην τύχη της όμορφης και συνάμα άτυχης ηρωίδας.

Πάντως θα έλεγα συγχαρητήρια στον κ. Κούρτη,για το όμορφο βιβλίο που μας χάρισε. Συγχαρητήρια που μπόρεσε να αποκρυσταλοποιήσει ένα σύστημα, με όλες του πτυχές: Την καταπίεση και την βαρβαρότητα. Την εκδίκηση και τη ρουφιανιά. Την απόγνωση και τη μαράζωση. Τις απομονώσεις και τις εξαφανίσεις χωρίς τάφο και όνομα. Για να το γνωρίζουν οι γενιές που έρχονται. Για να μη ξαναδούν πια αυτοί και ο κόσμος όλος μια τέτοια θηριωδία.

Εύγε σου, Πέτρο. Και σε άλλα παρόμοια.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΣ

2010-02-04T01:11:00.000-08:00

Αγαπητέ και αξιότιμε δάσκαλέ μας Πέτρο

Χρόνια σας πολλά και καλά, με υγεία και... βιβλία! Σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς που είχατε την καλοσύνη να μου γράψετε και να με γυρίσετε πίσω στα παλιά. Πάλλεται η ψυχή μου καθώς θυμάμαι τον πατέρα μου να εκφράζεται πάντα με ιδιαίτερο σεβασμό για εσάς και το έργο σας. Άλλωστε υπήρξατε δάσκαλος της πρωτότοκης κόρης του και της αδερφής μου Ανθούλας.Είναι περιττό να σας γράψω πόσο χάρηκα όταν έμαθα για την έκδοση του βιβλίου σας. Βρέθηκα στους Αγίους Σαράντα στα μέσα Σεπτεμβρίου, αλλά δεν μπόρεσα να βρω κάποιο αντίτυπό του. Πρέπει να σας πω επ' ευκαιρία ότι στο σημείο αυτό υστερούμε σημαντικά. Τα τελευταία χρόνια κυκλοφόρησαν πολλά βιβλία για τον τόπο μας, που όμως είναι δυσεύρετα.Αυτό που κάνετε εσείς και άλλοι συνάδελφοί σας είναι πολύτιμο και χρήσιμο και εν τέλει ό,τι καλύτερο θα μπορούσατε να προσφέρετε σε εμάς τους νεότερους. Αλλά μη σας κουράσω άλλο. Βεβαίως και θα χαρώ να ξεφυλλίσω τα βιβλία σας και μάλιστα θα προσπαθήσω να σας συναντήσω με την πρώτη ευκαιρία που θα κατέβω στην Αθήνα.

Δ. Κυριαζής

Η διεύυθυνσή μου είναι:

Η διεύθυνσή μου είναι:- Δ. Κυριαζής Κ. Παλαιολόγου 3455236 Θεσσαλονίκη

2010-01-09T23:50:00.000-08:00

ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟΣ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΜΟΣ

Εκ πρώτης, έπ' ευκαιρίας του Νέου Έτους 2010, εύχομαι σε όλους χρόνια πολλά και δημιουργικά ! Εύχομαι και προσδοκώ επίσης, στα πλαίσια του Νέου Έτους, οι αγώνες μας δια μέσον της εφημερίδας « ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ», του «ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΒΗΜΑΤΟΣ», του «ΛΑΙΚΟΥ ΒΗΜΑΤΟΣ», της εφημερίδας «ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΑΙΩΝΑ», της εφημερίδας«ΝΕΟ ΒΗΜΑ» και όλων των άλλων οργάνων ενημέρωσης που ασχολούνται κυρίως με τα προβλήματα και τις ανησυχίες του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, να μας ταρακουνήσουν πιο περισσότερο, μήπως και ξυπνήσουμε από τον εθνικό λήθαργο και την αδιαφορία όπου ζούμε γενικά και ιδιαιτέρως οι δικοί μας ταγοί. Διάβασα και ξαναδιάβασα το βαρυσήμαντο και συνταρακτικό άρθρο του Θεόδωρου Βεζιάνη, στην εφημερίδα " ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΑΙΩΝΑ " που φέρνει τον τίτλο:¨" Μέχρι πότε τα σχολικά κείμενα (....) θα δηλητηριάζουν τα παιδιά μας"; Μελετώντας το με προσοχή και σε βάθος σκέψης και χρόνου, ο κάθε Έλληνας Βορειοηπειρώτης που έχει κάποια ελάχιστη εθνική ευαισθησία, νομίζω πως δεν πρόκειται να ηρεμήσει., Ασφαλώς που αυτού του είδους προκλήσεις εκ μέρους των Τιράνων, δεν μας εκπλήσσουν. Θα έλεγα όμως στους συμπατριώτες μας, όσον και στους ταγούς του εθνικού μας κορμού, πως αυτή η αναιδέστατη πρόκληση της αλβανικής " επιστημονικής " κοινότητας, ξεπερνάει τα όρια και της δικής τους φαντασίας. Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι Έλληνες, μας άφησαν ένα ρητό που λέει: " Όταν ένα ψέμα το αποστηθίσουν χίλιοι, αυτό θα κυκλοφορήσει ως αλήθεια". Φαίνεται πως οι ψευτοεπιστήμονες των Τιράνων, το ιδιοποιήθηκαν αυτό και το μετέτρεψαν σε πιστεύω τους. Σκοντάφτουν όμως, διότι ξεχνούν πως η αλήθεια έχει παγιωθεί εδώ και 3500 χρόνια από δις εκατομμύρια ανθρώπους στην οικουμένη και όχι πριν από 50 ή και 80 χρόνια που ξύπνησαν τόσο αυτοί όσο και οι Σκοπιανοί παραχαράκτες. Ευρισκόμενοι κατ΄ έμπροσθεν αυτής της ιστορικής διαστρέβλωσης, με βαθιά και ανεπανόρθωτα αποτελέσματα, εάν δεν θα συγκλονιστούμε ως εθνική οντότητα, θα είναι πολύ αργά ή κατόπιν εορτής, για να σηκώσουμε το ανάστημά μας και να πούμε πως απαιτείται αφύπνιση, αντίδραση άμεση, ριζική και καθολική. Ο τόπος μας χρειάζεται έναν συγκλονισμό, αυτήν τη στιγμή, μια καθολική και δυναμική πολιτική, μια κοινωνική κινητοποίηση, από τις άφθαρτες δυνάμεις της κοινωνίας μας, από πολίτες φωτισμένους, αποφασισμένους που οικειοθελώς θέλουν να υπηρετήσουν το λαό, την ιστορία μας, τα εθνικά μας συμφέροντα. - Αν λαχταράς τη λευτεριά - Σε ξένους μη ελπίζεις- Μόνος σου πάρτη αν μπορείς- Αλλιώς, δεν την αξίζεις- γράφει ο διάσημος και αείμνηστος Κωστής Παλαμάς, στο ποίημα του " Η ΦΛΟΓΈΡΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΆ" ., Πρέπει να το καταλάβουμε καλά, αν στις φλέβες μας ρέει λιγάκι ελληνικό αίμα, πως το αύριο της ιδιαίτερης Πατρίδος μας, της Β. Ηπείρου, θα προσδιοριστεί κυρίως από τις δικές μας επιλογές του σήμερα. Τόσο η διαστρέβλωση των σχολικών κειμένων στο μάθημα της ιστορίας και της γεωγραφίας, όσον και η έκδοση της Εγκυκλοπαίδειας, έργο της Ακαδημίας των Τιράνων, όχι μονάχα πρέπει να μας ανησυχήσουν, αλλά να μας προβληματίσουν και επιστρατεύσουν για την περαιτέρω πορεία του τόπου μας. Χρόνια στη σειρά, δικοί μας συμπατριώτες, σύλλογοι και ομοσπονδίες, μεμονωμένα πρόσωπα, επωμίστηκαν τον αγώνα για την απόχτηση της Ελληνικής υπηκοότητας. Δεκάδες χιλιάδες Βορειοηπειρώτες διαδήλωσαν δικαίως για τα αιτήματά τους. Τώρα, μπροστά σε αυτά συγκλονιστικά γεγονότα, που διαδραματίζονται εις βάρος του έθνους μας γενικά, από τους Αλβανούς ψευτοεπιστήμονες και παραχαράκτες, μήπως ξεχνούν ποιο είναι το καθήκον τους ; Αν μερικοί αρκούνται να φωτογραφίζονται αυτή τη στιγμή με τον Πρωθυπουργό ή με τον Πρόεδρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ή να παίρνουν μέρος σε συνέδρια του χώρου μας που ο απώτερος σκοπός της ηγεσίας είναι να πάρουν την ψήφο μας για την εξασφάλιση της καρέκλας, αυτό δεν λύνει προβλήματα, αλλά εμπνέει την άρρωστη προσωπική μας δόξα. Χρειαζόμαστε αυτήν τη στιγμή έναν εθνικό συγκλονισμό, μια καθολική αντίδραση, ενάντια σε όσους καπηλεύονται τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, την ακεραιότητά μας. "Να φοβάσαι περισσότερο την κατηγόρια, παρά τον κίνδυνο" -έλεγε ο φιλόσοφος Ισοκράτης. Και πρόκειται πράγματι για επικίνδυνες κατηγόριες. Μας κατηγορούν για την ιστορία μας, για τον πολιτισμό μας, για τους αγώνες μας, για το αίμα των προγόνων μας, για την ακεραιότητα μας, για τη γλώσσα μας. Ποίοι όμως; Αυτοί που χωρίς ίχνος επιστημονικής αιδούς, πασχίζουν να οικειοποιηθούνε τον δικό μας πολιτισμό που κληρονομήσαμε εδώ και 3500 χρόνια πριν. Και απευθύνω στους γραφιάδες των διαστρεβλωμένων σχολικών κειμένων στην ύλη της ιστορίας και γεωγραφίας μερικές απλές ερωτήσεις : -Ξέρετε πως ο γενάρχης των προγόνων σας Ιλλυριών ήταν ο Ιλλυριός, γιος του Βασιλιά της Θήβας, Κάδμου και της Αρμονίας; Γνωρίζετε πως ο Ιλλυριός είχε κι έναν αδερφό που ονομαζόταν Αδρίας απoπού και προέκυψε το όνομα Αδριατική θάλασσα; Βρήκατε καμιά επιγραφή στις ανασκαφές που κάνατε στις διάφορες περιοχές από το Βουθρωτό και μέχρι το Αλέσιο που να είναι γραμμένες στην αλβανική γλώσσα; Πουθενά. Ακόμα και στους τάφους του νεκροταφείου στο χωριό Πόπερ του Ελμπασανιού, θα βρείτε τις επιγραφές γραμμένες στην ελληνική γλώσσα. Τα δεκάδες αμφιθέατρα που στολίζουν τον σημερινό αλβανικό χώρο, δεν σας πείθουν κύριοι παραχαράκτες πως αυτός ο τόπος μιλάει και θα μιλάει πάντα ελληνικά; Ή μήπως γνωρίζετε κανέναν άλλο αρχαίο λαό, εκτός από τους δικούς μας προγόνους, τους έλληνες, να έχουν ασχοληθεί με τραγωδίες και κωμωδίες; Και ας μην αναφερθούμε τώρα στο μακρινό παρελθόν. Το ξέρετε πως ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός που έχει φτάσει μέχρι το Μπεράτι και το Φίερι κάνοντας κηρύγματα κατά του οθωμανικού προσηλυτισμού, μιλούσε στους πιστούς αυτών των περιοχών στην ελληνική γλώσσα; Ή μήπως έχετε την εντύπωση πως γνώριζε την αλβανική; Επικοινωνούσε λοιπόν στην Ελληνική γλώσσα, διότι, όλες αυτές οι περιοχές ήταν κατοικημένες από το ελληνικό στοιχείο. Επειδή δεν επιθυμώ να χρονοτριβώ με χιλιάδες άλλα παραδείγματα, σας ξαναρωτώ κύριοι διαστρεβλωτές: - Γιατί το 1967 τραβήξατε από την κυκλοφορία εσπευσμένα το βιβλίο του Μαρίν Μπαρλέτη, του δικού σας ιστορικού που αναφέρετε στην ιστορία του Σκεντέρμπεη; Ασφαλώς γιατί δεν σας αρέσει η αλήθεια, η πραγματικότητα, διότι διασαφηνίζει την Ηπειρώτικη καταγωγή του, την ελληνική. Αγαπητέ μου αναγνώστη, ξύπνα από το λήθαργο και άφησε τους ταγούς μας να γαντζωθούνε καλά στις πολυθρόνες που εσύ κι εμείς τους δώσαμε. Άφησε τους να ζήσουν τον ύπνο του " δικαίου" . Πάρε την τύχη του τόπου σου, στα δικά σου χέρια. Τέλος πάντων, ας βγάλουμε μαθήματα και συμπεράσματα από τη δική μας ιστορία, πριν μας τη μάθουν εκείνοι που τους υποτιμούμε. –,

Αθήνα: 2 .01 .2010 ΠΕΤΡΟΣ Β. ΚΟΥΡΤΗΣ

ΑΓ. ΑΝΔΡΕΑΣ - ΠΕΤΡΟΣ Β. ΚΟΥΡΤΗΣ

2009-12-22T12:19:00.000-08:00

ΠΕΤΡΟΣ Β. ΚΟΥΡΤΗΣ
( εκπαιδευτικός & συγγραφέας )Γεννήθηκε στο Πολύδεντρη Αττικής και βαπτίστηκε από τον αείμνηστο Δημήτρη Τσεβά, Αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου. Στα πρόθυρα της έναρξης του Β-ου Π. Πολέμου, ολόκληρη η οικογένεια επιστρέφει στο Αγιαντριά.
Μετά την λήξη του σχολαρχείου στο Θεολόγο των Αγ. Σαράντα, συνεχίζει την Παιδαγωγική Σχολή στην πόλη της Σκόδρας που διακρίθηκε μεταξύ των καλυτέρων κερδίζοντας το πτυχίο του εκπαιδευτικού. Διορίζεται διδάσκαλος σε μερικά χωριά της Εθ. Ελ. Μειονότητας, στους ΑΓ. Σαράντα και συνάμα συνεχίζει ανώτερες σπουδές .Το 1992, εκλέγεται Έπαρχος της επαρχίας Φοινίκης και στη συνέχεια το 1994 μέλλος του Γεν. Συμβ. της ΟΜΟΝΟΙΑΣ.
Τόσο η ευρύ δραστηριοτητάτου σαν εκπαιδευτικός, που σχετίζονταν με τα εθνικά θέματα του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, όσον και οι μετέπειτα αγώνες του από την ηγετική καρέκλα του Έπαρχου και της Ομόνοιας, καταστείται ανεπιθύμητος παράγοντας και επικίνδυνος σωβινιστής για τα όργανα της SIGURIM. Εξ αιτίας αυτών των γεγονότων και πολλών άλλων που για λόγους ευθιξίας δεν θα τα αναφέρω, παύεται από δάσκαλος. Διορίζεται ξανά μετά την παρέμβαση μερικών φίλων του, στελέχη του κρατικού μηχανισμού.
Τον Απρίλη του 1994, μετά τη σύλληψη των 5 της Ομόνοιας, περνάει στην Ελλάδα όπου συνεχίζει τον αγώνα του από τη θέση του Γεν. Γραμ. της ΕΝ. ΕΛ. Β. ΗΠ. και γράφοντας διάφορα άρθρα στην εφημερίδα ΛΑΪΚΟ ΒΗΜΑ και το ΣΤΟΧΟ.
Πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας τα τρία του βιβλία : Ο ΑΓ. ΑΝΔΡΕΑΣ -ΑΓ. ΣΑΡΑΝΤΑ - Η ΜΑΙΑΝΔΡΙΑ ΜΑΣ, Η ΛΟΥΙΖΑ - ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΔΕ ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟ ΓΕΛΙΟ, ''ΤΟ ΜΑΤΩΜΕΝΟ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ" (μυθιστόρημα), οπως και το δραματικότατο μυθιστόρημα με τίτλο: ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΔΑΚΡΥΑ. Στη συνέχεια ακολουθεί το συγκλονιστικό, με τίτλο

ΟΙ ΔΟΥΛΟΠΑΡΙΚΟΙ ΤΟΥ "ΘΕΟΥ".

ΕΡΙΦ. ΜΠΑΡΙΑΜΠΑ

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜ. "ΤΟ ΟΡΑΜΑ"

2009-12-09T08:54:00.001-08:00

ΑΓΙΑΝΤΡΙΑΣ Β. ΗΠΕΙΡΟΣ :ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΞΕΦΥΛΛΙΖΟΝΤΑΣ ΔΥΟ ΒΙΒΛΙΑ

2009-11-19T12:49:00.000-08:00

ΤΟΥ ΟΡΕΣΤΗ ΤΡΙΧΑ ( ιατρός)

ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΞΕΦΥΛΛΙΖΟΝΤΑΣ ΔΥΟ ΒΙΒΛΙΑ.

Μετά την κατάρευση του κομμουνισμού στην Αλβανία, έγραψαν αρκετοί από το χώρο μας, όπως ο Ανδρέας Τσάκας, ο Λάμπης Κίτσιος, ο Γρηγόρης Κατσαλίδας, οΗλίας Σταύρος, ο Φώτης Κυριαζάτης, ο Ανδρέας ο Ζαρμπαλάς, ο Κ. Κυρικού,ο Μιν. Νταλιάνης, ο Πέτρος Β. Κούρτης, ο Σπύρος Χρήστος και ά λλοι.Όλοι αυτοί αναφέρθηκαν και στα χρόνια της δικτατορίας. Πιστεύω ότι ο Πέτρος Κούρτης μπορούσε να γράψει πιο "σκληρά" και πιο "ταξικά", δεν το έκανε όμως και πολύ καλά έκανε. Απορώ γιατί θυμώνουν μερικοί που τους αναφέρει στο βιβλίο ως θύματα και εργαλεία του χθες. Δεν τους αποκαλεί όμως "κουλιάκους", "εχθρούς του λαού", "θιγμένους" κ.τ.λ. ίσια- ίσια τους βοηθάει να μην επαναλαμβάνουν τέτοιες καταστάσεις στο χώρο μας. Στο κάτω -κάτω ας γράψουν και αυτοί πώς αισθάνονταν εχθές που νόμιζαν πως είχαν εξουσία στα χέρια τους και πώς σήμερα που είναι ίσοι μεταξύ ίσων. Τη μεγαλύτερη εντύπωση όμως μου έκανε το άρθρο του Μπεντρί Σπαχίου....( Τη συνέχεια θα βρείτε στην εφημερίδα "ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ", (ημερομηνία 16-31 Οκτωβρίου 2009, σελ. 6 ).-

ΑΓΙΑΝΤΡΙΑΣ Β. ΗΠΕΙΡΟΣ- Η ΛΟΥΙΖΑ

2009-11-15T00:06:00.000-08:00

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ κ. ΠΕΤΡΟ Β. ΚΟΥΡΤΗ ΠΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ:

Η ΛΟΥΙΖΑ - ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΔΕ ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟ ΓΕΛΙΟ

Απόσπασμα:- ....Γίνονται οι δυο τους ένα παλλόμενο σώμα που λικνίζεται στον ίδιο ρυθμό. Αφού την συνεπαίρνει ένας γλυκύτατος σπασμός, τα χέρια της σφίγκονται και πιο πολύ πάνω στη σάρκα του αγαπημένου της, ενώ μια μεγάλη κραυγή ήταν το αποκορύφωμα της ηδονής και διακόρευσης.... Μερικά διακεκομμένα "αχ" που ακούγονταν συνέχεια.........!

ΣΤΙΓΜΕΣ ΨΥΧΑΓΩΓΙΑΣ

2009-11-11T10:06:00.000-08:00

ΑΥΤΌ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΛΗΥΘΗΚΕ ΤΟ ΤΟ 2ΟΟ8, ΣΤΗΝ ΚΟΠΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗΣ ΠΙΤΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΑΝΤΡΙΑ Β. ΗΠΕΙΡΟΥ

ΣΤΙΓΜΕΣ ΨΥΧΑΓΩΓΙΑΣ

2009-11-11T09:33:00.000-08:00

Απονομή αναμνηστικής πλακέτας στον Π. ΚΟΥΡΤΗ

2009-11-03T04:08:00.000-08:00

ΑΠΟΝΟΜΗ ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΉΣ ΠΛΑΚΕΤΑΣ

ΣΤΟΝ ΠΕΤΡΟ Β. ΚΟΥΡΤΗ

2009-10-31T12:04:00.000-07:00

ΣΤΟ ΑΞΙΌΛΟΓΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟ Β. ΚΟΥΡΤΗ

Από τον Κώστα Στέργιο

Πέτρο Κούρτη φίλε μου, διάβασα το βιβλιό
Μου άρεσε πάρα πολύ, είναι μεγαλείο.
Τι τράβηξε ο τόπος μας ένας Θεός το ξέρει
Απ΄ άθεους κομμουνιστές, τομάρια του Ενβέρη.
Εσένα φώτισε ο Θεός, κ΄ έγραψες την αλήθεια
Να το διαβάσουν μερικοί , που γράφουν παραμύθια.
Να βάλουν λίγο μυαλό, όλοι οι πουλημένοι
Που πίστευαν ως σαν Θεό, τον τουρκαλά Εμβέρη.
Πενήντα χρόνια κράτησαν σκλάβα την Αλβανία
Οι βάρβαροι κομμουνιστές, τα άγρια τα θηρία.
Σκότωσαν, φυλάκισαν, μεγάλους πατριώτες,
Και να ξεκάμουν θέλησαν, τους Βορειοηπειρώτες
Ο Ελληνισμός αθάνατος , άντεξε στους αιώνες
Σαν ήρωας πολέμησε, ξένους κι απατεώνες.-

Κώστας Στέργιος ( ποιητής )

ΕΓΕΡΤΗΡΙΟ

2009-10-18T09:17:00.000-07:00

ΕΓΕΡΤΗΡΙΟ

(απόσπασμα)

Και μια παράκληση θερμή, σε όλους εδώ μέσα

Ενότητα χρειαζόμαστε, ομοψυχία τώρα
Βορειοηπειρώτες Έλληνες, ας δώσουμε τη μπέσα
Πως και η δικιά μας η φωνή, ας ακουστεί πια φόρα.
Μια είναι η ενιαία Ήπειρος, του Πείρου η Πατρίδα
Πως δεν δεχόμαστε σκλαβιά, βρισιές πάντα ν΄ ακούμε
Ας ενωθούμε όλοι πια, ας γίνουμε ασπίδα
Και δε μιλάω για σπαθιά, κοινή γλώσσα ζητούμε.
Ξύπνησαν όλοι γύρω μας, όλοι πανηγυρίζουν
Εμείς θα μείνουμε βουβοί, δεν έχουμε Πατρίδα
Θ΄ αφήσουμε τα κόκαλα των προγονιών να τρίζουν;
Δεν είμαστε Έλληνες κι εμείς του θρυλικού Λεωνίδα;
Και μια φορά αδέρφια εμπρός, στιγμές κρίσης περνούμε
Η Β. Ήπειρος μας καλεί, κοντά της να βρεθούμε
Ν΄ αφήσουμε το λήθαργο, να επιστρατευτούμε
Ν΄ αφήσουμε τις έριδες, τη λύτρωση να βρούμε !

ΠΕΤΡΟΣ Β. ΚΟΥΡΤΗΣ

2009-10-12T07:19:00.000-07:00

ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΠΑΡΙΑΜΠΑΣ ( Συγγραφέας)

ΚΙ ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΑΞΙΟΛΟΓΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ
Β. ΗΠΕΙΡΟΥ
( του συγγραφέα ΠΕΤΡΟ Β. ΚΟΥΡΤΗ)
Οι διακοπές έφθασαν. Μέρες χαράς και ξεκούρασης περιμένουν μικρούς και μεγάλους.......΄Όπως και αν επιλέξετε να περάσετε αυτές τις μέρες, είμαι σίγουρος πως η συντροφιά ενός καλού βιβλίου τόσο για σας, όσο και για να το προσφέρετε σαν δώρο, θα είναι ό,τι πρέπει. Μην ανησυχείτε όμως, εμείς είμαστε εδώ και σας προτείνουμε: Ζητείστε και πάρτε μαζί σας το νέο βιβλίο του ΠΕΤΡΟ Β. ΚΟΥΡΤΗ <<Ο ΑΓ. ΑΝΔΡΕΑΣ (ΑΓ. ΣΑΡΑΝΤΑ) Η ΜΑΙΑΝΔΡΙΑ ΜΑΣ>>................ Με αυτές τις σκέψεις κατά νου ελάτε να μπούμε στον κόσμο του Πέτρο Κούρτη. Μια αλυσίδα αφηγήσεων, προσώπων, απαντήσεων, σε καυτά ερωτήματα, έρχονται στο φως από τα πονεμένα χρόνια της πολυτάραχης Β. ΗΠΕΊΡΟΥ, χάρη στην πένα του συνάδελφου και φιλου μου συγγραφέα. Θα απολαύσετε ένα δύσκολο και επίμονο έργο, '' πόνημα πάθους και σκληρής προσπάθειας''αυτό που έφερε σε πέρας ο Πέτρος...ένα βιβλίο γεμάτο ψιθύρους, από το παρελθόν, ανεκτίμητη συλλογή αφηγήσεων αυτοπτών και άμεσων μαρτύρων, καταγραφή της καθημερινότητας και της αγωνίας του απλού λαού της υπέθρου.......Ο συγγραφέας, με τη γνώριμη αμεσότητα που τον χαρακτηρίζει, χάρη στον τρόπο γραφής του, κάνει τον αναγνώστη να νιώσει πως ακούει έναν καλό φίλο. Τελικά βάζει τα πράγματα στο '' σωστό '' δρόμο . Ένα βιβλίο με ύφος, όπου η κάθε σελίδα μπορεί να είναι μια στιγμή, μια ώρα, μια μέρα, ένας χρόνος..........Η ζωντανή γραφή του Πέτρου, μεταμορφώνει τον αναγνώστη με θεατή με τη γλαφυρότητα των περιγραφών και όσο τα φύλλα του βιβλιου γυρίζουν από τον ούριο άνεμο της φαντασίας, νιώθει πως κι εκείνος είναι ΑΓΙΑΝΤΡΙΤΗΣ που άφοβα βάδισε ενάντια στον υποκριτικό " καθωσπρέπισμό" της εποχής του. Σε προτρέπω, αναγνώστη, να μην μας κρίνεις προτού διαβάσεις και την τελευταία σελίδα, προτού μάθεις τις ακριβείς συνθήκες που μας οδήγησαν στον συγγραφέα.-

2009-07-02T11:42:00.000-07:00

ΒΑΠΤΙΣΗ:
Και το όνομα αυτής….

ΗΛΕΚΤΡΑ ΚΟΥΡΤΗ

Την Κυριακή 28 Ιουνίου 2009, επέλεξαν ο Νίκος και η Σοφία Κούρτη από τον Αγιαντριά των Αγ. Σαράντα, να βαπτίσουν την πρωτότοκο θυγατέρα τους.
Το ιερό μυστήριο της βαπτίσεως, έλαβε χώρα στον Ιερό Ναό του Αγ. Σπυρίδωνος, στο Παγκράτι Αθηνών, μέσα σε μια εκπληκτική ατμόσφαιρα διάχυτης χαράς και ενθουσιασμού.
Με τις ευλογίες του Ιερατείου και τις ευχές όλων μας που είχαμε κατακλύσει τον ιερό χώρο, ο ανάδοχος Τιμολέων Κούρτης μαζί με την σύζυγο του Αλεξάντρα, έδωσαν στην νεοβάπτιστη, το όνομα Ηλέκτρα.
Μετά το ιερό μυστήριο, οι γονείς της νεογέννητης Ηλέκτρας, έδωσαν για τους παρευρισκόμενους μια θερμότατη δεξίωση που συνέχισε μέχρι τις βραδινές ώρες στην ταβέρνα « Ο ΓΙΩΡΓΟΣ »που απόλαυσαν στιγμές έξαλλης χαράς μέσα από τις μουσικές νότες της παραδοσιακής Ηπειρώτικης μουσικής.
Με τις ευχές των παππούδων της και όλων μας, ευχόμαστε στη μικρή Ηλέκτρα ευτυχία και σύντομα να αποχτήσει και το αδερφάκι της.-

Αθήνα 28.06.2009 ΠΕΤΡΟΣ ΚΟΥΡΤΗΣ

ΧΑΡΜΟΣΥΝΑ

2009-06-15T14:05:00.000-07:00

Εiδοποίηση

Στις 28 Ιουνίου 2009, μέρα Κυριακή και ώρα 11 π.μ. ,στον Ιερό Ναό του Αγ. Σπυρίδωνος στο Παγκράτι, θα τελεσθεί η βάπτιση της νεογέννητης μικρούλας Ηλέκτρας, κόρη του Νίκου και της Σοφίας Κούρτη από τον Αγιαντριά της περιοχής Θεολόγου, Αγ. Σαράντα . Το όνομα θα της χαρίσει ο ανάδοχος Τιμολέων Δ. Κούρτη, θείος της μικρούλας.-

Ειδοποίηση σε συγγενείς και φίλους:

2009-06-03T09:38:00.000-07:00

Ειδοποίηση

Στις 26 Ιουλίου 2009, στον Ιερό Ναό του Αγ.Ανδρέα στον Αγιαντριά Β. Ηπείρου, θα τελεστεί μνημόσυνο περί αναπαύσεως της ψυχής του αείμνηστου Ζήση Καρβελά, επί τη ευκαιρία συμπληρώσεως ενός έτους από τη μέρα της απώλειάς του .

3.06.2009 Από τα παιδιά του

ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ : - ΧΑΡΜΟΣΥΜΑ -

2009-06-02T08:58:00.000-07:00

ΧΑΡΜΟΣΥΜΑ

****************************************************************************

Στη βάπτιση του μικρού Γιαννάκη Λ. Ρίζου

Στις 24 .05. 2009, στον Ιερό Ναό του Αγ. Παντελεήμονος, Κέρκυρας τελέστηκε το μυστήριο της βαπτίσεως του μικρού Γιαννάκη Ρίζου, γιος του Λευτέρη και της Λαμπρινής, από τον Αγιανδριά των Αγ. Σαράντα -Β. Ηπείρου. Ο ανάδοχός του, Τάσος Ρίζος, μετά την ευλογία του Ιερατείου, του χάρισε το όνομα του προπάππου του Γιάννη. Μετά τη βάπτιση, για τους παρευρισκόμενους δόθηκε μια θερμή δεξίωση σ΄ένα από τα κοσμικά κέντρα της Κέρκυρας.-

ΣΤΗ ΒΑΠΤΙΣΗ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗΣ

ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ ΖΑΦΕΙΡΗ
Το Σάββατο 16 Μαΐου 2009, στον Ιερό Ναό της Παναγίας, στη Βασιλική -Λευκάδας, τελέστηκε το μυστήριο της βάπτισης, της χαριτωμένης Γαρουφαλιάς Ζαφείρη , κόρη του Στέφανου και της Νατάσας Ζαφείρη από τον Αγιαντριά της Β. Ηπείρου. Με την ευλογία του Ιερατείου και τις ευχές όλων μας, η ανάδοχος Ατονία Στεργίου από τη Δίβρη , Πρωταθλήτρια Ευρώπης στο άλμα εις ύψος, της χάρισε το όνομα της γιαγιάς της. Στη συνέχεια όλοι οι καλεσμένοι δεξιώθηκαν στην ταβέρνα Μπατζανάκης, μέσα σε μια φανταστική και χαρμόσυνη ατμόσφαιρα.-

	Επιλογές ανάρτησης	Ετικέτες για αυτήν την ανάρτηση: π.χ. σκούτερ, διακοπές, φθινόπωρο
		Όλες οι ετικέτες:

Συντομεύσεις: πατήστε το πλήκτρο Ctrl σε συνδυασμό με: B = Έντονα, I = Πλάγια, P = Δημοσίευση, D = Προσχέδιο περισσότερα

Δημοσίευση ανάρτησης

Αποθήκευση ως Προσχέδιο

ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ : - ΛΥΠΗΜΟΣ -

2009-06-02T04:57:00.000-07:00

ΘΑΝΑΤΟΙ :
*************************************************************************************** Aπεβίωσε ο Χαράλαμπος Καρβελάς

Στις 20 Απριλίου 2009, μέρα Δευτέρα του Πάσχα, απεβίωσε στους Αγ.Σαράντα όπου διέμενε οικογενειακός, ο συγχωριανός μας ,Χαράλαμπος Καρβελάς σε ηλικία 83 ετών νεκρώσιμος ακολουθία ε ψάλει στον Ιερό Ναό του ΑΓ. ΧΑΡΑΛΆΜΠΟΥ, των Αγ. Σαράντα. Η συμμετοχή των συγγενών, φίλων και γενικά του λαού ήταν πολύ μεγάλη.
Αιωνία η μνήμη του!

ΑΠΕΒΙΩΣΕ ο Νάσιος Ντούτσης

Στις 19 Απριλίου του 2009 ,μέρα του Αγ.Πάσχα, απεβίωσε ο συγχωριανός μας Νάσιος Ντούτσης, σε ηλικία 98 χρονών।Εκατοντάδες κόσμου από όλα τα χωριά είχαν κατακλύσει το κοιμητήριο του Αγ.Ανδρέα। Τον επικήδειο εκφώνησε ο φιλόλογος ΓΙΩΡΓΟΣ Β.ΚΟΥΡΤΗΣ.
Εκφράζομε τα θερμά συλλυπητήριά μας προς όλους τους οικείους του θανόντος.

ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ : ΑΓΙΑΝΤΡΙΑΣ - ΘΕΟΛΟΓΟΣ

2009-06-02T02:34:00.001-07:00

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ
ΤΟ ΠΗΓΑΔΙ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ
Η ΜΑΛΙΝΑ
ΠΛΑΝΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

ΒΙΒΛΙΟ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

2009-06-01T05:02:00.000-07:00

Αγ. Ανδρέας (Αγ. Σαράντα)
- Μαιανδρία-

ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ

Βαγγέλη Παπαχρήστου

Όταν ο Πέτρος Κούρτης, ο συνάδελφος εκπαιδευτικός από τον Αγιαντριά- Θεολόγου της Β।Ηπείρου, έβγαλε από την τσάντα του ένα ογκώδες ,πολυσέλιδο βιβλίο και μου το πρόσφερε, δεν πίστεψα στα μάτια μου, πως το βιβλίο αυτό ήταν δικό του και αναφέρονταν στο χωριό του, τον Αγιαντρια। Όχι πως ο Πέτρος ο Κούρτης δεν είναι άξιος να γράψει και να προσφέρει στο κοινό τις αξιόλογες γνώσεις του, εμπλουτισμένες με την ιστορία των αιώνων και την πραγματικότητα των ημερών μας, μάλλον αυτό το έχει αποδείξει με τεκμηριωμένα και μεστά γραπτά και ιστοριογραφίες του, αλλά να τολμήσεις να παρουσιάσεις σε βάθος όλον το θυσαυρό που κρύβει μια κοινότητα στο βάθος των αιώνων, είναι πολύ δύσκολο. Όχι όμως και ακατόρθωτο.Και δεν είναι ακατόρθωτο όταν υπάρχουν ερευνητές και μελετητές, άνθρωποι με υπομονή και επιμονή, σαν τον Χαράλαμπο Κίτσιο από τη Δίβρη, τον Γιάννη Ανδρούτσο από τη Βόδρυστα, το Γρηγόρη Αναγνώστη από την Κρανιά και φυσικά και τον Πέτρο Κούρτη που το θέμα αυτό για τη γεννέτειρά τους, δεν βγήκε απρόοπτα, δεν προέκυψε με το έτσι θέλω, αλλά είναι αποτέλεσμα μιας πολύπλευρης και μακράς έρευνας, μιας προσπάθειας μερικών χρόνων πάνω στην αρχαιότητα και την ιστορία, στα ήθη και έθιμα και τις παραδόσεις, στη γενιά των ανθρώπων που περασαν και ιδίως εκείνων που προσφέρανε για το χωριό και την περιοχή, για όλη τη Β.Ήπειρο και ανάμεσα στα άλλα ονόματα είναι και αυτό του Αρχημανδρίτη Φιλήμωνα Κίτσιου από τον Αγιανδριά, που τόσο με το κύρος , με τις πράξεις και την προσωπικότητά του μπήκε στην ιστορία αυτού του τόπου και κόσμου ।

Το να αναλάβεις να παρουσιάσεις τον αιωνόβιο κορμό μιας κοινότητας με όλες τις πτυχές της ,με όλα τα παρακλάδια μα ιδίως με τις ατέλειωτες, βαθύτατες ρίζες των, προβάλλοντας στο απέραντο ευρύ κοινό, μα και να αποστομώσεις τους εθνικιστές ανιστόρητους ιστοριογράφους, περι ερχόμενου πληθυσμού σ' αυτά τα χιλιοκατοικημένα μέρη μας, χρειάζεται μια μεγάλη τόλμη ή όπως λέει ο ίδιος ο συγγραφέας μια μεγάλη ευθύνη απέναντι στους συγχωριανούς του αλλά και ολόκληρου του έθνους μας.

Ο Πέτρος Κούρτης, νομίζω ότι τα κατάφερε.Στα 26 κεφάλαια του βιβλίου θα παρελάσουν η αρχαιότητα και οι νεότεροι χρόνοι, οι ευφημίες και οι απλοί άνθρωποι,οι αγωνιστές και οι άνθρωποι του μόχθου, τα ήθη και έθιμα και τα ευτράπελα και το χιούμορ,οι ιστορικοί περίοδοι και οι σχέσεις της κοινότητας με αυτές, ο αντιφασιστικός αγώνας και η ζωή στο γεωργικό συνεταιρισμό, εύρημα της κομμουνιστικής δικτατορίας, η εκπαίδευση και η σημερινή κατάσταση του χωριού όπου κυριαρχεί το φαινόμενο της μετανάστευσης.Όλα με άρτιο τρόπο με στοιχεία και αριθμούς, με δηλώσεις και γνήσιες υπογραφές προσωπικοτήτων.

Ίσως κάποιοι να είναι μαθημένοι με τα κομμουνιστικά μοντέλα των ιστορικών των χωριών,όπου εκτός από την ύμνηση του κομμουνιστικού μοντέλου και του << ένδοξου εθνικουαπελευθερωτικού>> αγώνα και τα <<ντεσιμπάο>> κατά των εχθρών του λαού>>,δεν θεωρούσαν κάτι καλύτερο και να πειράζονται από τέτοιου είδους αλήθειες।

Το βιβλίο <<Ο Άγ।Ανδρέας- Αγ।Σαράντα>> Η Μαιανδρία μας>>, του Πέτρο Κούρτη, είναι άλλος ένας λίθος που προσθέτεται στο ιστορικό- αρχαιολογικό ντεμπούτο της δικής μας καταγωγής και προέλευσης,στο μεγάλο θυσαυρό της κληρονομιάς, ένας θυσαυρός που θα μείνει ως ένα μαργαριτάρι για τις επόμενες γενιές, για να είναι περήφανοι με τον τόπο και την καταγωγή τους.

Είναι το βιβλίο αυτό, όπως λέει ο μεγάλος μας ποιητής Νίκος Κατσαλίδας, που προλόγησε το βιβλίο, ένα πρώτο ατόφιο δοκίμιο ενός συλλέκτη, μια σεμνή έρευνα και γεναιόδωρη προσφορά στην κοινότητά του.-

ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΖΩΗ

2009-05-29T06:49:00.000-07:00

Η ΛΟΥΙΖΑ :- ΑΓΙΑΝΤΡΙΑΣ ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ

2009-05-27T10:42:00.000-07:00

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟ Β. ΚΟΥΡΤΗ << Η ΛΟΥΙΖΑ - ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟ ΓΕΛΙΟ >>.

...Ο Θεός Έρωτας την είχε προικίσει εξαιρετικά με επιθυμία,γι αυτό και πριν ακόμα ολοκληρώσει τον ερωτισμό, συμπεριφέρεται σαν ξέφρενη μαινάδα..
Γίνονται οι δυο τους ένα παλλόμενο σώμα που λικνίζεται στον ίδιο ρυθμό. Αφού τη συνεπαίρνει ένας γλυκύτατος σπασμός, τα χέρια της σφίγγονται και πιο πολύ πάνω στη σάρκα του αγαπημένου της, ενώ μια μεγάλη κραυγή ήταν το αποκορύφωμα της φιληδονίας και διακόρευσις ......

....Στη θέση των λουλουδιών, αγάπη μου, φέρε μου μια χούφτα χώμα από το χωριό μας, τον Αγ. Ανδρέα. Τον Αγιαντριά μας, που δεν είχα την τύχη να τον γνωρίσω από κοντά.
Η αγάπη μου εύχομαι να συνοδεύει πάντα την ευτυχία σου.
Με πολλά φιλιά
η ΛΟΥΊΖΑ σου.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:- Σύντομα θα κυκλοφορήσει και το άλλο βιβλίο του συγγραφέα και εκπαιδευτικού κ. ΠΕΤΡΟ Β. ΚΟΥΡΤΗ, που φέρνει τον τίτλο

ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΕΛΑΝΙΔΙΑ

ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ

2009-05-26T01:42:00.000-07:00

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΚΟΥΡΤΗ

ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΙ ΜΑΙΑΝΔΡΙΑ

Το χωριό Αγ. Ανδρέας είναι κτισμένο στα Ανατολικά της πόλης των Αγ. Σαράντα, στην περιοχή Θεολόγου. Βρίσκεται ακριβώς στους πρόποδες του βουνού Ίσαυρος που σήμερα ονομάζεται Διβροβούνι. Ένα μέρος του χωριού και συγκεκριμένα η συνοικία Παλιόκαστρο, βρίσκεται χτισμένο πάνω στα ερείπια της αρχαίας Μαιανδρίας. Η αρχαία Μαιανδρία, σύμφωνα με τα στοιχεία που μας αναφέρει στο βιβλίο του «ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ του 1856», τ. Β, σελ. 103-104, ο ιστορικός Παναγιώτης Αραβαντινός, ο οποίος αφού μελέτησε και το έργο του Μελέτιου (18ος αιώνας), τονίζει πως ο σημερινός Αγιαντρειάς βρίσκεται στη θέση των Αλανδριανών που ήταν πόλη πλησίον της αρχαίας Μαιανδρίας. Η Μαιανδρία σαν πόλη, όπως και οι δεκάδες άλλες πόλεις της Χαονίας, είχε γνωρίσει μεγάλη οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη κατά την εποχή στην οποία αναφερόμαστε. Τόσον οι οικονομικές συναλλαγές που ανέπτυξε με τις άλλες πόλεις, όσον και οι αδελφικοί δεσμοί και συμμαχίες που είχε συνάψει με τον Μακεδόνα , Βασιλιά Περσέα κατά των διάφορων εχθρικών επιδρομών, ήταν η αφορμή για να γίνει στόχος των Ρωμαίων και προσωπικά του Αιμίλιου Παύλου, με εντολή του οποίου κατεδαφίστηκε ολοσχερώς από τον Ρωμαϊκό Στρατό το έτος 168 π.χ. Η πόλη της Μαιανδρίας βρισκόταν ακριβώς μεταξύ της σημερινής συνοικίας του Αγιαντρειά που ονομάζεται Κλουράτι και αυτής που φέρνει το όνομα Κουρτάτι και κάλυπτε μια έκταση γύρω στα 28 με 45 στρέμματα, ίσως και παραπάνω. Πολλοί από τους Αγιαντρίτες που τα τελευταία χρόνια έχουν οικοδομήσει νεόχτιστα σπίτια σ΄ αυτήν την περιοχή, είναι οι ακούσιοι ανασκαφείς πολλών αρχαίων ευρημάτων του 6ου ή 5ου π.χ. αιώνα. Δυστυχώς όμως, μερικά από αυτά τα αντικείμενα, όπως διάφοροι αμφορείς, δακρυφόρες, πήλινα λυχνάρια, νομίσματα της εποχής του Πύρρου, ένα μικρό αγαλματάκι με σπασμένο το μεγαλύτερο μέρος της κεφαλής κ.α., έπεσαν σε χέρια ανθρώπων με απόλυτη άγνοια σε σχέση με τη βαρυσήμαντη ιστορική τους σημασία και εξαφανίστηκε. Ασφαλώς εδώ αναφερόμαστε σε μερικά ευρήματα που βρέθηκαν τυχαίως και όχι από την αρχαιολογική σκαπάνη.Με όσα γνωρίζω όμως από κάποια επιστημονική συζήτηση μεταξύ του κ. Ζήση Καρβελά, πρώην Εισαγγελέα των Αγ. Σαράντα και Δελβίνου, με κάποιον αρχαιολόγο του Πανεπιστημίου των Τιράνων το έτος 1958 στο Δέλβινο της Β. Ηπείρου, για τις ανασκαφές που πρόκειται να γίνουν στην περιοχή μας, όπως στην Μαιανδρία και Ελίκρανον που βρίσκονταν κοντά στην Ιερά Μονή του Ιωάννη του Θεολόγου και πλησίον της Ζαγορίτσας, οι ανασκαφές αυτές, και ιδιαίτερα στην Μαιανδρία, κατά ένα μεγάλο ποσοστό θα είναι αρκετά δύσκολες, διότι μετά το σεισμό του 356 ή 627 μΧ , ένα μεγάλο μέρος της Μαιανδρίας σκεπάστηκε από θεόρατους βράχους.

Ο ΑΓΙΑΝΤΡΕΙΑΣ :- Είναι χτισμένο σε μια ορεινή περιοχή. Η συνολική έκταση του χωριού μας, από ανατολή σε δύση και από βορρά σε νότο, είναι κατά προσέγγιση γύρω στα 7.270 στρέμματα.[1] Όντας κατάφυτος από αιωνόβια ελαιόδεντρα και από διάφορα άλλα οπωροφόρα, δίνει την εντύπωση στον επισκέπτη πως βρίσκεται μέσα σε μιαν υπέροχη όαση. Και που τη σκεπτόμαστε αυτήν την υπέροχη ομορφιά του χωριού μας εμείς οι ταξιδεμένοι Αγιαντρίτες, νιώθουμε στην ψυχή μας όχι μονάχα μια δικαιολογημένη περηφάνια αλλά και κάτι το περίεργο που μας τονώνει, μας ανδρειώνει αλλά και μας επωμίζει με κάποιες ευθύνες για τη μελλοντική του πορεία. Αγναντεύοντας πάνω από το βράχο του Παλιόκαστρου, το ανθρώπινο μάτι μένει κατάπληκτο σαν προβάλλουν μπροστά του τα καταπράσινα Δημητράκια, το ηλιόλουστο Προσήλιο, η ωραία Αμπολιάνα, η κατάφυτη με ελαιόδεντρα τα τελευταία χρόνια, γραφικότατη Ζαγορίτσα και μέσα στο βάθος η όμορφη Αραβουνά με τους πολλούς βοσκότοπους και με τα φημισμένα νταμάρια στα οποία γίνεται η εξόρυξη μιας πολύτιμης πέτρας. Μ΄ αυτό το είδος πέτρας εκτός των άλλων έχουν στρωθεί τα πεζοδρόμια της πόλης των Αγ. Σαράντα και πολλά νεόχτιστα χτίρια αυτής της πόλης.

ΦΙΛΗΜΟΝΑΣ ΚΙΤΣΙΟΣ

Το έτος 1866 και μέχρι το έτος 1890 υπηρετεί ο διάσημος Αρχιμανδρίτης και επαναστατικός ηγέτης από τον Αγιαντρειά, Φιλήμονας Κίτσιος.Ο Φιλήμονας ήταν μια προσωπικότητα με ευρεία μόρφωση και διορατικότητα. Με δική του πρωτοβουλία ανοίγει η πρώτη σχολή Ρίζης που βρίσκονταν πολύ κοντά στην Ιερά Μονή του Ιωάννη του Θεολόγου που εκπαιδεύονταν τα παιδιά της περιοχής με το ίδιο όνομα, χωρίς καμία φυλετική διάκριση.Ο Φιλήμονας έζησε σε μια περίοδο κατά την οποία η πατρίδα μας βρίσκονταν κάτω από τον τουρκικό ζυγό και ο κίνδυνος του εξισλαμισμού έπαιρνε καθημερινά μεγάλες διαστάσεις. Γι΄ αυτό το λόγο ακριβώς το νεογέννητο σχολείο είχε μετατραπεί πραγματικά σ΄ ένα εθνικό φυτώριο πατριωτών για την εθνική παλιγγενεσία και λυτρωμό.
Έργο κοινωφελές του Φιλήμονα είναι επίσης και το πέτρινο γεφύρι του Θεολόγου, στη θέση του οποίου πριν υπήρχε ένα ξύλινο γεφυράκι που μετά από μια καταρρακτώδη βροχή δεν έμεινε σημάδι.Αρκετά χρόνια ο νέος Αρχιμανδρίτης εργάστηκε στη Μητρόπολη του Δελβίνου. Την πρώτη φορά από το έτος 1866 μέχρι το έτος 1878 και τη δεύτερη φορά από τις 9 Μάη 1881 μέχρι το 1885.Ο αναγνώστης μου πρέπει να γνωρίζει πως ο Φιλήμονας εκτός από θρησκευτικός ήταν και επαναστατικός ηγέτης.Το 1864 ο Φιλήμονας συνδέει τ΄ όνομά του με το ρόλο του επαναστατικού ηγέτη του Αγροτικού Κινήματος κατά της τουρκικής πολιτικής στο ζήτημα της αγροτιάς. Γι΄ αυτό το λόγο οργανώνει το κίνημα της αγροτιάς, στο οποίο εντάχτηκαν περί τους 1000 αγρότες και έχοντας ο καθένας τους από ένα υνί στο χέρι, έφτασαν στα Γιάννενα πετάζοντας ως διαμαρτυρία όλα τα Υνιά στον περίβολο του Τούρκικού Διοικητηρίου προφέροντας μεγαλόφωνα την τούρκικη λέξη «ι σ τ α φ ά», που θα πει «απεργία» . Σ¨αυτό το κίνημα πρωτοστάτησαν επίσης και μερικοί πρόκριτοι άλλων χωριών, όπως ο Αναγνώστης Τρίχας από την Τσερκοβίτσα, ο Ζήσης Σταύρος από τη Γριάζανη, ο Οικονόμου από τη Δίβρη κ.α. Το κίνημα αυτό προκάλεσε έντονα την οργή του τούρκου Βαλή ( Διοικητή).Από τη λαϊκή μούσα της εποχής αναφέρω στη συνέχεια μόνον δύο στροφές που μπόρεσα να αποκομίσω από την αφήγηση του αείμνηστου Νάκο Κώστα ή Ρίζο:Φιλήμονας τραβάει μπροστά Μα ο Βαλής φοβούμενοςΜε χίλια παλικάρια Τα βλέπει εκατομμύριαΜε τα υνιά στα χέρια τους Και οργισμένος κλείνει ευθύςΣαν να κρατούν χατζάρια Πόρτες και παραθύριαΓια το ίδιο πρόβλημα φωνάζετε να λογοδοτήσει στην Κωνσταντινούπολη όπου άφησε άναυδους τους εκπροσώπους της Υψηλής Πύλης, τόσο με το θάρρος του όσο και με την εξυπνάδα του.Το όνομα του Φιλήμονα συνδέεται άμεσα και με την Επανάσταση του Λυκουρσίου το έτος 1878 κατά των Τούρκων.Ο δυναμισμός του, η εξυπνάδα του, η φήμη του, η τόλμη του είχαν πάρει τέτοιες διαστάσεις που τόσο οι Επαναστάτες που ήρθαν από την Κέρκυρα όσον και οι άλλοι από τις γύρω περιοχές, όπως Δέλβινο, Αργυρόκαστρο, Αγ. Σαράντα κ.α., ομόφωνα τον δέχτηκαν σαν πολιτικό ηγέτη της Επανάστασης.

ΑΓΙΑΝΤΡΙΑΣ : ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ

2009-05-25T23:49:00.000-07:00

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΚΟΥΡΤΗ

ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΙ ΜΑΙΑΝΔΡΙΑ

Το χωριό Αγ. Ανδρέας είναι κτισμένο στα Ανατολικά της πόλης των Αγ. Σαράντα, στην περιοχή Θεολόγου. Βρίσκεται ακριβώς στους πρόποδες του βουνού Ίσαυρος που σήμερα ονομάζεται Διβροβούνι. Ένα μέρος του χωριού και συγκεκριμένα η συνοικία Παλιόκαστρο, βρίσκεται χτισμένο πάνω στα ερείπια της αρχαίας Μαιανδρίας. Η αρχαία Μαιανδρία, σύμφωνα με τα στοιχεία που μας αναφέρει στο βιβλίο του «ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ του 1856», τ. Β, σελ. 103-104, ο ιστορικός Παναγιώτης Αραβαντινός, ο οποίος αφού μελέτησε και το έργο του Μελέτιου (18ος αιώνας), τονίζει πως ο σημερινός Αγιαντρειάς βρίσκεται στη θέση των Αλανδριανών που ήταν πόλη πλησίον της αρχαίας Μαιανδρίας. Η Μαιανδρία σαν πόλη, όπως και οι δεκάδες άλλες πόλεις της Χαονίας, είχε γνωρίσει μεγάλη οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη κατά την εποχή στην οποία αναφερόμαστε. Τόσον οι οικονομικές συναλλαγές που ανέπτυξε με τις άλλες πόλεις, όσον και οι αδελφικοί δεσμοί και συμμαχίες που είχε συνάψει με τον Μακεδόνα , Βασιλιά Περσέα κατά των διάφορων εχθρικών επιδρομών, ήταν η αφορή για να γίνει στόχος των Ρωμαίων και προσωπικά του Αιμίλιου Παύλου, με εντολή του οποίου κατεδαφίστηκε ολοσχερώς από τον Ρωμαϊκό Στρατό το έτος 168 π.χ. Η πόλη της Μαιανδρίας βρισκόταν ακριβώς μεταξύ της σημερινής συνοικίας του Αγιαντρειά που ονομάζεται Κλουράτι και αυτής που φέρνει το όνομα Κουρτάτι και κάλυπτε μια έκταση γύρω στα 28 με 45 στρέμματα, ίσως και παραπάνω. Πολλοί από τους Αγιαντρίτες που τα τελευταία χρόνια έχουν οικοδομήσει νεόχτιστα σπίτια σ΄ αυτήν την περιοχή, είναι οι ακούσιοι ανασκαφείς πολλών αρχαίων ευρημάτων του 6ου ή 5ου π.χ. αιώνα. Δυστυχώς όμως, μερικά από αυτά τα αντικείμενα, όπως διάφοροι αμφορείς, δακρυφόρες, πήλινα λυχνάρια, νομίσματα της εποχής του Πύρρου, ένα μικρό αγαλματάκι με σπασμένο το μεγαλύτερο μέρος της κεφαλής κ.α., έπεσαν σε χέρια ανθρώπων με απόλυτη άγνοια σε σχέση με τη βαρυσήμαντη ιστορική τους σημασία και εξαφανίστηκε. Ασφαλώς εδώ αναφερόμαστε σε μερικά ευρήματα που βρέθηκαν τυχαίως και όχι από την αρχαιολογική σκαπάνη.Με όσα γνωρίζω όμως από κάποια επιστημονική συζήτηση μεταξύ του κ. Ζήση Καρβελά, πρώην Εισαγγελέα των Αγ. Σαράντα και Δελβίνου, με κάποιον αρχαιολόγο του Πανεπιστημίου των Τιράνων το έτος 1958 στο Δέλβινο της Β. Ηπείρου, για τις ανασκαφές που πρόκειται να γίνουν στην περιοχή μας, όπως στην Μαιανδρία και Ελίκρανον που βρίσκονταν κοντά στην Ιερά Μονή του Ιωάννη του Θεολόγου και πλησίον της Ζαγορίτσας, οι ανασκαφές αυτές, και ιδιαίτερα στην Μαιανδρία, κατά ένα μεγάλο ποσοστό θα είναι αρκετά δύσκολες, διότι μετά το σεισμό του 356 ή 627 μΧ , ένα μεγάλο μέρος της Μαιανδρίας σκεπάστηκε από θεόρατους βράχους.

Και που τη σκεπτόμαστε αυτήν την υπέροχη ομορφιά του χωριού μας εμείς οι ταξιδεμένοι Αγιαντρίτες, νιώθουμε στην ψυχή μας όχι μονάχα μια δικαιολογημένη περηφάνια αλλά και κάτι το περίεργο που μας τονώνει, μας ανδρειώνει αλλά και μας επωμίζει με κάποιες ευθύνες για τη μελλοντική του πορεία. Αγναντεύοντας πάνω από το βράχο του Παλιόκαστρου, το ανθρώπινο μάτι μένει κατάπληκτο σαν προβάλλουν μπροστά του τα καταπράσινα Δημητράκια, το ηλιόλουστο Προσήλιο, η ωραία Αμπολιάνα, η κατάφυτη με ελαιόδεντρα τα τελευταία χρόνια, γραφικότατη Ζαγορίτσα και μέσα στο βάθος η όμορφη Αραβουνά με τους πολλούς βοσκότοπους και με τα φημισμένα νταμάρια στα οποία γίνεται η εξόρυξη μιας πολύτιμης πέτρας. Μ΄ αυτό το είδος πέτρας εκτός των άλλων έχουν στρωθεί τα πεζοδρόμια της πόλης των Αγ. Σαράντα και πολλά νεόχτιστα χτίρια αυτής της πόλης.